Wincenty Karuga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wincenty Karuga, ps. „Kazimierz Nemedyński” (ur. 19 lipca 1906 w Chorzowie, zm. 25 grudnia 1961 w Bytomiu) – nauczyciel, działacz społeczny, polityczny, poseł na Sejm z ramienia bezpartyjnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wincenty Karuga urodził się Chorzowie. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Pszczynie, Centralny Instytut Wychowania Fizycznego oraz Instytut Badania Spraw Narodowościowych w Warszawie. Był wychowawcą młodzieży w Gimnazjum im. A. Mickiewicza w Katowicach.

W III powstaniu śląskim był kurierem Głównej Komendy Powstańczej. Był współorganizatorem i przywódcą Związku Młodzieży Powstańczej[1].

Podczas wojny uczestnik obrony Warszawy w 1939 roku. Przez całą wojnę, tropiony przez Gestapo ukrywał się pod pseudonimem Kazimierz Nemedyński.

Starosta Nyski i w Krośnie Odrzańskim. Odnalazł i zabezpieczył przed szabrownikami przewieziony przez Niemców z Warszawy do Nysy pomnik Kopernika i Chrystusa z kościoła św. Krzyża w Warszawie. Inicjator odbudowy Nysy. Wybec konfliktu z komunistycznymi władzami zwolniony z funkcji polityczno-społecznych, przez wiele lat pracował jako prosty górnik dołowy w kopalni Rozbark w Bytomiu. Podczas pracy na dole ukończył wieczorowo szkołę górniczą i rozpoczął pracę jako sztygar. Po zmianach 1956 roku powrócił do działalności politycznej. Wybrany do Sejmu jako bezpartyjny Poseł Ziemi Opolskiej w roku 1957. W czasie swojej kadencji, wielokrotnie przeciwstawiał się polityce wysiedlania śląskiej ludności autochtonicznej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Hajduk, 'Nieznana karta tajnego frontu', MON, W-wa 1985, ​ISBN 83-11-07208-6​.