Wincenty Markowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób działaczy socjalistycznych Jadwigi i Wincentego Markowskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Wincenty Markowski (ur. 1874 we wsi Ruszcza, zm. 1958 w Warszawie) – działacz socjalistyczny.

Syn kowala, ślusarz w Zakładach Hutniczych w Starachowicach i Ostrowcu, a następnie inżynier mechanik. Od 1893 r. członek Polskiej Partii Socjalistycznej. W okresie 1903 - 1904 aresztowany przez władze carskie.

W lutym 1906 r. uczestnik VIII Zjazdu PPS we Lwowie. Wybrany przez Zjazd do Centralnego Komitetu Robotniczego. Po rozłamie w PPS, członek PPS-Lewica.

W latach 1906 - 1911 studiował w Brukseli uzyskując stopień inżyniera. Po powrocie do kraju działał i pracował w Borysławiu. Po 1918 r. działał w Polskiej Partii Socjalistycznej oraz Komisji Centralnej Związków Zawodowych. W okresie 1936 - 1939 zwolennik działań jednolitofrontowych.

Po wrześniu 1939 r. najpierw we Lwowie, a od 1942 r. w Warszawie. Uczestniczy w radzie programowej organizacji Polscy Socjaliści. Od czerwca 1942 r. zostaje przewodniczącym Komitetu Centralnego Polskich Socjalistów oraz pod ps. Lwowski wchodzi do Politycznego Komitetu Porozumiewawczego jako reprezentant Polskiej Partii Socjalistycznej.

W marcu 1943 r. ustępuje miejsca w Politycznym Komitecie Porozumiewawczym Kazimierzowi Pużakowi oraz przystępuje z grupą działaczy Polskich Socjalistów („Grupa zjednoczonych byłych organizacji Polskich Socjalistów”), Socjalistyczną Organizacją Bojową i grupą młodzieży „Płomienie” do PPS-WRN.

W marcu 1945 r. uczestniczy w konspiracyjnym posiedzeniu Rady Naczelnej PPS, uczestniczy pod przywództwem Zygmunta Żuławskiego w próbach połączenia z „lubelską” PPS oraz próbach zarejestrowania Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej. Ostatecznie wszedł do „lubelskiej” PPS. W kwietniu 1946 r. został dokooptowany do Rady Naczelnej. W grudniu 1947 r. na XXVII Kongresie PPS został wybrany do Centralnego Sądu Partyjnego.

Po utworzeniu PZPR w grudniu 1948 r. pozostał jej członkiem, nie pełniąc żadnych funkcji partyjnych.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]