Wincenty Potocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wincenty Potocki
Ilustracja
Wincenty Potocki, portret pędzla nieznanego malarza polskiego z XIX wieku
Herb
Pilawa
Rodzina Potoccy herbu Pilawa
Data urodzenia około 1740
Data śmierci 1825
Ojciec Stanisław Potocki
Matka Helena Zamoyska
Żona

Urszula Zamoyska
Anna Mycielska
Helena Apolonia Massalska

Dzieci

z Anną Mycielską:
Franciszek Stanisław Potocki

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) Kawaler/Dama Honoru i Dewocji

Wincenty Potocki herbu Pilawa (ur. 1740[1] lub 1753[2], zm. 1825[3] lub 14 stycznia 1826[2]) – podkomorzy nadworny koronny w latach (1773-1794), generał-lejtnant wojsk koronnych od 1773 roku, szef regimentu gwardii koronnej, starosta lubelski w latach 1774-1785[4], kolekcjoner sztuki[potrzebny przypis]. 1784 otrzymał tytuł księcia Świętego Cesarstwa Rzymskiego[5], ale godności tej nie przyjął[6].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stanisława i Heleny Zamoyskiej, brat Józefa, ojciec Franciszka.

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[7].

Pan na Brodach i Księstwie Zbaraskim. Cesarz Józef II ofiarował mu w roku 1784 tytuł książęcy, pod warunkiem założenia ordynacji. Potocki warunku tego nie dopełnił i tytuł nie uzyskał sankcji prawnej. W 1785 został wybrany wielkim mistrzem masońskim Galicji. Był trzykrotnie żonaty:

Poseł na Sejm 1776 roku z województwa lubelskiego[8].

W 1773 roku odznaczony Orderem Orła Białego i Orderem Świętego Stanisława, po 1796 roku był kawalerem maltańskim[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wincenty Potocki z Podhajec h. Pilawa (Srebrna) (ID: dw.14061)
  2. a b Spis ważniejszych miejscowości w powiecie starokonstantynowskim na Wołyniu. Stary Konstantynów, 1910, s. 86.
  3. Szczygielski, s. 227
  4. Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 196.
  5. Michał Baliński, Tymoteusz Lipiński: Brody. [W:] Starożytna Polska pod względem historycznym, geograficznym, i statystycznym. T. 2. Cz. 2. Warszawa, 1845, s. 598.
  6. Adam Amilkar Kosiński: Przewodnik heraldyczny. Monografie kilkudziesięciu znakomitszych rodzin, spis rodzin senatorskich i tytuły honorowe posiadających. T. 1. Wyd. 2. Kraków: 1877, s. 130.
  7. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
  8. Series Senatorow y Posłow Na Seym Ordynaryiny Warszawski 1776. Roku : Z wyrazeniem Ich Rezydencyi gdzie ktory stoi / zbiorem Seb. Kaź. Jabłońskiego, 1776, [b.n.s].
  9. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 213.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]