Wincenty Trojanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wincenty Trojanowski
Ilustracja
Krytyk u artysty (1889)
Data i miejsce urodzenia 1859
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1928
Warszawa
Zawód, zajęcie Malarstwo, Medalierstwo
Portret dziewczynki z 1886 roku. Muzeum Narodowe w Poznaniu

Wincenty Trojanowski (ur. 22 stycznia 1859 w Warszawie, zm. 19 października 1928 tamże) – polski malarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia malarskie rozpoczął 1878-1880 w Warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego, naukę kontynuował wstępując w 1880 w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, od 1885 studiował przez rok na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Alexandra von Wagnera. W 1890 wyjechał w podróż po Bliskim Wschodzie.

W 1893 zamieszkał w Paryżu gdzie tworzył. Zajmował się tam praktycznie tylko medalierstwem, brał udział w licznych wystawach, a o kunszcie jego pracy świadczyły liczne nagrody i wyróżnienia. W 1897 roku mianowany członkiem honorowym Muzeum w Rapperswilu[1]. W maju 1901 roku odznaczony przez rząd francuski Orderem Palm Akademickich (Officier d’Académie)[2].

W 1903 powrócił do Warszawy. Zajął się działalnością pedagogiczną[3]. W 1904 roku założył Szkołę Artystyczną Sztuki Stosowanej.

Był profesorem Gimnazjum męskiego im. Ludwika Lorentza[4]. Był profesorem historii sztuki i prorektorem Wolnej Wszechnicy Polskiej[5].

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera L-2-1/2/3)[6].

Grób malarza Wincentego Trojanowskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zajmował się początkowo malarstwem, później medalierstwem. Malował sceny sakralne oraz postacie kostiumowe w strojach paziów, lutnistów lub mnichów. Medale jego autorstwa należą rzadkich, ponieważ tworzył je w jednym egzemplarzu. Krytycy sztuki za okres największej świetności twórczości Wincentego Trojanowskiego uważają czas pobytu we Francji.

Pisał artykuły o sztuce. Wydał książkę „Wyspiański – Artysta – Człowiek – Życie" (1927). Był autorem urny na serce Tadeusza Kościuszki, która znajduje się w Muzeum Tadeusza Kościuszki w Solothurnie (1937).

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Medal jubileuszowy z okazji 500 lecia założenia Uniwersytetu Jagiellońskiego (1900)[7]
  • Medal na cześć Sienkiewicza (1900)[8]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uroczystość kościuszkowska w Rapperswylu Kurier Lwowski 1897 nr 227 s.1
  2. Kronika. Odznaczenie Polaka. Czas 1901 nr 118 z 24 maja s. 2
  3. Ś.p. Wincenty Trojanowski Kurier Warszawski 1928 nr 294 s. 4-5
  4. Nekrolog Kurier Warszawski 1928 nr 291 s. 10
  5. Nekrologi. Kurier Warszawski 1928 nr 292 s. 22
  6. Cmentarz Stare Powązki: Trojanowscy, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-05-24].
  7. Kronika. Medal jubileuszowy Kurier Lwowski 1900 nr 137 s.2
  8. Kronika. P. Wincenty Trojanowski Kurier Lwowski 1900 nr 313 s. 3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dmitrij Szelest: Lwowska Galeria Obrazów, Malarstwo Polskie, Oficyna Wydawnicza Auriga Warszawa 1990, ​ISBN 83-221-0518-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]