Winowno (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Winowno
Kościół zesłania Ducha św. w Winownie
Kościół zesłania Ducha św. w Winownie
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat myszkowski
Gmina Koziegłowy
Liczba ludności (2008) 446
Strefa numeracyjna (+48) 34
Tablice rejestracyjne SMY
SIMC 0136283
Położenie na mapie gminy Koziegłowy
Mapa lokalizacyjna gminy Koziegłowy
Winowno
Winowno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Winowno
Winowno
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Winowno
Winowno
Położenie na mapie powiatu myszkowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu myszkowskiego
Winowno
Winowno
Ziemia50°32′31″N 19°09′51″E/50,541944 19,164167

Winownowieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Koziegłowy.

Wieś biskupstwa krakowskiego w księstwie siewierskim w końcu XVI wieku[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej formie Vinowno wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis.[2] Z miejscowością wiąże się nazwisko Jana Koziegłowskiego wymienianego przez Długosza jako właściciela miejscowości.

Historia Winowna[edytuj | edytuj kod]

Jak podaje J. Długosz w „Liber beneficiorum", wieś należy do kościoła parafialnego w Siewierzu.

Wieś w latach 1595-1988 należała do kościoła parafialnego w Koziegłówkach. W XV w. właścicielem jej był Jan Koziegłowski. Kmiecie mieli w niej 7 łanów ziemi, a sołtys 2 łany. Z tego można wyciągnąć wniosek, że wieś była lokowana na prawie niemieckim. Od wsi dziesięcinę konopną i pieniężną pobierał kościół w Pszczynie („Plosczynie"). W Winownie nie było wtedy jeszcze ani folwarku, ani dworu i karczmy. W akcie sprzedaży Księstwa Siewierskiego z 1443 r., wymieniony jest Krusin („Cruschin") - folwark rycerski. Jednak żadna z późniejszych wizytacji biskupich nie podaje takiej wsi (wieś opustoszała). Prawdopodobnie więc w akcie sprzedaży była mowa o folwarku wsi Winowno. „Liber retaxationum" z 1529 r. podaje, że jeden kmieć z Winowna płacił dziesięcinę pieniężną kościołowi w Koziegłówkach, wartości 12 groszy.

W Winownie urodził się w 1880 r. Jan Cesarz, ksiądz (święcenia kapłańskie 29 VI 1903). W okresie międzywojennym proboszcz kilku parafii w Łodzi (św. Wojciecha - 1918-1928, Podwyższenia św. Krzyża - 1928-1930) oraz par. św. Katarzyny w Zgierzu (1930-1936), od 1937 r. proboszcz katedry łódzkiej. Prałat od 1933 roku. Od 5 IX 1939 r. wikariusz generalny diecezji łódzkiej. Aresztowany przez Niemców 6 X 1941 r., podczas dużej akcji represyjnej przeciwko księżom diecezji łódzkiej, osadzony w obozie koncentracyjnym Dachau - nr 28157 - i tam zginął 4 V 1942 roku[3].

Jeden z jego braci - Józef Cesarz, naczelny lekarz 74 pułku piechoty z Lublińca zginął podczas egzekucji 300 polskich jeńców wojennych pod Ciepielowem[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 100.
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str.193.
  3. a b Stefan Nowak, Pamięci ks. prałata Jana Cesarza, "Niedziela" (edycja łódzka), 2004, nr 17; por. Stefan Nowak, Prałat Jan Cesarz (2004) oraz "Życie Zgierza" z 11 I 1937, art. "Jak miasto pożegnało ks. prałata Cesarza"

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]