Witold Krupa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witold Krupa
porucznik pilot porucznik pilot
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1913
Prądnik Czerwony
Data i miejsce śmierci 5 marca 1999
Kraków
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego,
RAF roundel.svg RAF
Jednostki Dywizjon 306
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (czterokrotnie) Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939

Witold Józef Krupa (ur. 26 listopada 1913 w Prądniku Czerwonym, zm. 5 marca 1999 w Krakowie[1]) – pilot wojskowy, porucznik.

Młodość, czasy przedwojenne[edytuj | edytuj kod]

Wychował się na Prądniku Czerwonym, przedmieściu Krakowa, w rodzinie kowala. W 1933 roku ukończył w Łodzi Przysposobienie Wojskowe Lotnicze, a w 1935 roku latał w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie. W 1937 r. instruktor Przysposobienia Wojskowego Lotniczego w Masłowie k. Kielc, zaś wiosną 1939 roku po ukończeniu Wyższego Kursu Pilotażu dla cywilnych instruktorów pilotów otrzymał przydział do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Krośnie.

Druga wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

1 września 1939 r. zastał go na lotnisku Szkoły w Moderówce pod Krosnem – lotnisko zostało rankiem zbombardowane przez niemieckie bombowce. W trakcie ewakuacji samolotem RWD-8 do Dęblina został ostrzelany przez polskie oddziały i zmuszony do przymusowego lądowania uszkodzonym samolotem. Ostatni lot w Polsce odbył z Dęblina do Ułęża, skąd ewakuował się rowerem w kierunku Rumunii. Po drodze, wraz z innymi uchodźcami, 18 września został ogarnięty przez Armię Czerwoną. Przeszedł szczęśliwie selekcję (pokazując ręce poczerniałe od gum na kierownicy roweru i informując, że był pracownikiem kolei) i został puszczony wolno; po spędzeniu kilku tygodni w okupowanym przez Sowietów Lwowie przedostał się przez Słowację na Węgry, a stamtąd przez Jugosławię do Francji. Przed upadkiem Francji nie zdążono przeszkolić go na francuskich samolotach.

Po klęsce Francji ewakuował się do Anglii gdzie wstąpił do RAF i otrzymał numer służbowy 784331[1]. 7 października rozpoczął przeszkolenie na samolotach Hurricane i 12 grudnia 1941 r. otrzymał przydział do Dywizjonu 306[2]. 2 lutego 1943 roku odszedł na odpoczynek na stanowisko instruktora do 58 O.T.U. (operacyjna jednostka treningowa), z którego powrócił pod koniec marca[2]. 22 września 1944 roku, w trakcie nalotu na stację kolejową Fecamp, ogień przeciwlotniczy poważnie uszkodził samolot. Pilot zdołał dolecieć do Anglii, ale rozbił się przy lądowaniu i z ciężkimi poparzeniami trafił na kilka miesięcy do szpitala[2].

Po powrocie do Dywizjonu brał udział między innymi w nalocie na bazę Luftwaffe w Saint-Omer, podczas której zginął dowódca Dywizjonu 306 Tadeusz Czerwiński. W drugiej połowie 1944 r. zestrzelił niemiecki pocisk V1. Po przekroczeniu limitu lotów został wysłany do szkoły podchorążych, którą ukończył na dwa tygodnie przed zakończeniem wojny.

Losy powojenne[edytuj | edytuj kod]

Zakończył służbę w stopniu porucznika. Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych powrócił do Krakowa, gdzie niebawem zmarł. Został pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie;

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Krupa Witold Józef. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-08-25].
  2. a b c 30 Dywizjon Myśliwski "Toruński". listakrzystka.pl. [dostęp 2019-08-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Krupa, "Lot przez burzę", Kraków 1992