Witold Lisowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witold Michał Lisowski
Zarewicz
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1922
Charbin
Data i miejsce śmierci 30 września 1944
Warszawa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie) Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami

Witold Michał Lisowski ps. "Zarewicz" (ur. 20 kwietnia 1922 w Charbinie – zm. 30 września 1944 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego. Poległ 30 września 1944 na Żoliborzu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Zygmunta i Janiny z domu Sieleckiej. Był członkiem 5 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Henryka Dąbrowskiego przy Gimnazjum im. Joachima Lelewela[1]. Działał w drużynie Grup Szturmowych GS-CR-100 w Hufcu „Centrum” Szarych Szeregów. Był członkiem sekcji III kierowanej przez Huberta Lenka „Hubert”. Po aresztowaniu „Huberta” przez Gestapo po akcji pod Arsenałem 26 marca 1943, sekcja została zawieszona, zaś Lisowski przez własne kontakty przeszedł do oddziału AK na Żoliborzu[2].

Od czerwca 1942 żołnierz Armii Krajowej. Skierowany na kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agrikola”, który ukończył w stopniu kaprala podchorążego. W Obwodzie Żoliborz został włączony w skład oddziału dywersyjnego Kedywu DB-17. Był dowódcą drużyny w plutonie 229 w ramach 9 kompanii dywersyjnej Obwodu Żoliborz AK. Za działalność dywersyjną odznaczony 29 lipca 1944 Krzyżem Walecznych.

Od 1 sierpnia 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim w Zgrupowaniu „Żniwiarz”. Wobec niedotarcia na zgrupowanie dowódcy, objął stanowisko dowódcy plutonu 229. 28 września 1944 rozkazem dowódcy AK nr 34 awansowany do stopnia podporucznika czasu wojny. Poległ 30 września w walce o bloki przy ul. Krasińskiego 10.

Z rozkazu dowódcy 8 Dywizji Piechoty AK z dnia 30 września 1944 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (nr krzyża 12848)[3], Krzyżem Walecznych po raz drugi, oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Michałowski (opr.): Chorągiew Warszawska ZHP w Konspiracji. Warszawskie Szare Szeregi X.1939-VII.1944 (Organizacja). Warszawa: 1998, s. 93.Sprawdź autora:1.
  2. Marian Michałowski (opr.): Chorągiew Warszawska ZHP w Konspiracji. Warszawskie Szare Szeregi X.1939-VII.1944 (Organizacja). Warszawa: 1998, s. 192.Sprawdź autora:1.
  3. J. Kreusch, A. K. Kunert, T. Labuszewski (oprac.): Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego. T. IV. Warszawa: 1997, s. 74.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Kreusch, A. K. Kunert, T. Labuszewski (oprac.): Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego. T. IV. Warszawa: 1997.
  • Jan Rocki: Dziewiąta Dywersyjna. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1973.