Witold Okoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Witold Okoński (ur. 1904, zm. 1979) – polski dyplomata, w latach 30. konsul w Mińsku, w 1945 Chargé d’affaires w Teheranie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych rozpoczął w 1928. W latach 30. pełnił obowiązki attaché konsularnego, a później wicekonsula, sekr. ambasady, kier. konsulatu gen. w Mińsku (1935-1939)[1]. W listopadzie 1941 został mianowany konsulem RP w Rangunie, jednak placówki nie objął. Sprawował funkcję I sekretarza poselstwa i konsula RP w Teheranie, a od lipca 1944 radcy poselstwa RP w Teheranie. 1 czerwca 1945 objął urząd Chargé d’affaires w Teheranie.

W 1937 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Gwiazdy Rumunii[2], a w 1939 Złotym Krzyżem Zasługi[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Materski: Na widecie: II Rzeczpospolita wobec Sowietów 1918-1943, Instytut Studiów Politycznych PAN, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2005, s. 365–366
  2. Zezwolenie na przyjęcie odznaczeń cudzoziemskich. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 44, 1937. 
  3. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 13, 1939. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]