Witold Plapis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Witold Plapis
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1905
Uzyn
Data i miejsce śmierci 1 grudnia 1968
Warszawa
Zawód, zajęcie architekt
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Kamień poświęcony pamięci profesora Plapisa w Puszczy Kampinoskiej
Grób Witolda Plapisa na Cmentarzu Powązkowskim

Witold Plapis (ur. 5 marca 1905 w Uzyniu, zm. 1 grudnia 1968 w Warszawie) – architekt, profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana. Działał po wojnie w Biurze Odbudowy Stolicy. W latach 1951–1957 organizował i został kierownikiem pierwszego w Polsce Zakładu Naukowego Architektury Krajobrazu w Instytucie Urbanistyki i Architektury Politechniki Warszawskiej. Był też współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego i autorem wielu publikacji takich jak Niektóre zagadnienia kształtowania krajobrazu w nauczaniu projektowania architektonicznego czy Kształtowanie krajobrazu na podstawie naturalnych walorów przyrodniczych, a także redaktorem Rejestru Ogrodów Polskich. Był jednym z inicjatorów utworzenia tzw. Zielonego Pierścienia Warszawy. Postanowieniem prezydenta Bolesława Bieruta z 22 lipca 1949 na wniosek Ministra Budownictwa został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w pracy zawodowej[1]. Uchwałą Rady Państwa z 19 lipca 1954 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie urbanistyki i architektury[2].

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 203-5-9)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 1949 r. nr 94, poz. 1122.
  2. M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1449.
  3. Cmentarz Stare Powązki: WITOLD PLAPIS, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]