Wołodymyr Malkosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wołodymyr Malkosz
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1924
Przemyśl
Data śmierci 1 listopada 2009

Wołodymyr Malkosz (Małkosz, ur. 12 stycznia 1924 w Przemyślu, zm. 1 listopada 2009[1]) – podoficer 14 Dywizji Grenadierów SS i UPA, przewodniczący Bractwa Weteranów 14 Dywizji SS w Iwano-Frankiwsku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie robotniczej. Uczęszczał do szkoły sióstr bazylianek w Przemyślu-Zasaniu. W 1935 rozpoczął naukę w gimnazjum w Przemyślu z ukraińskim językiem wykładowym. W 1940 przeniósł się do gimnazjum w Jarosławiu, które ukończył w 1942. Jego ojciec był żołnierzem Ukraińskich Strzelców Siczowych, Ukraińskiej Armii Halickiej oraz Armii URL.

Wołodymyr Malkosz w wieku 19 lat, w maju 1943, wstąpił do 14 Dywizji – w rejonie rekrutacji Przemyśl. 18 czerwca 1943 po wiecu we Lwowie, udał się pociągiem wraz z pozostałymi ochotnikami do Brna, w celu pobrania umundurowania oraz przeszkolenia wojskowego. Szkolenie ukończył wiosną 1944 i otrzymał przydział podoficerski do artylerii przeciwpancernej. Po bitwie pod Brodami wstąpił do UPA. Aresztowany przez NKWD 10 stycznia 1946, został skazany na 15 lat ciężkich robót, i 5 lat pozbawienia praw publicznych. Został skierowany do łagru koło Norylska, brał udział w powstaniu norylskim. Zwolniony z łagru w 1956 w czasie chruszczowowskiej odwilży przyjechał na Ukrainę do Iwano-Frankiwska, gdzie mieszkali jego rodzice wysiedleni z Przemyśla.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Malkosh V. "Ukrainska dyviziia "Halychyna" v svitli 'legionovoi' polityky XX storichia." Ivano Frankivsk: 2007.[2]ISBN 978-966-668-145-7

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Володимир Малкош
  2. Książka poświęcona formowaniu dywizji w 1943 przekształconej następnie w UNA. Autor przedstawił w książce swoją działalność oraz losy weteranów.