Wołodysław Fedorowycz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wołodysław Fedorowycz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1845
Bilitówka
Data i miejsce śmierci 22 grudnia 1917
Kijów
Zawód, zajęcie właściciel ziemski

Wołodysław Fedorowycz herbu Oginiec[1] ukr. Володисла́в Федоро́вич, pol. Władysław Walenty Fedorowicz (ur. 26 maja 1845 w Bilitówce na południe od Skałatu zm. 22 grudnia 1917 w Kijowie) – ukraiński działacz społeczny Galicji, właściciel ziemski majątku Okno, mecenas.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem ziemianina i polskiego działacza niepodległościowego – Jana Fedorowicza i Karoliny z Nahlików[2]. Ukończył C. K. I Gimnazjum w Tarnopolu. Pod wpływem dyrektora gimnazjum o. Wasyla Ilnyćkiego zainteresował się filozofią, historią i sztuką. Po ukończeniu gimnazjum wyjechał za granicę. Dwa lata studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, i dwa na Sorbonie, później podróżował po prawie całej Europie. Odziedziczywszy majątek po ojcu, potroił jego dochody і urządził wzorcowe gospodarstwo rolne.

W 1873 został przewodniczącym Towarzystwa Proswita we Lwowie і jego członkiem honorowym (ofiarował Towarzystwu 12 000 guldenów na wydawanie ukraińskich podręczników szkolnych, finansował badania archeologiczne w Haliczu i wystawę archeologiczna we Lwowie.

W latach 1879-1882 był posłem do austriackiego parlamentu, później dożywotnio w Izbie Panów.

W swoim majątku Okno stworzył muzeum archeologiczne i sztuki ludowej, jak również zorganizował zakład produkujący kilimy, a przy nim szkołę zawodową. W lipcu 1917 jego majątek został spalony przez wycofujących się żołnierzy rosyjskich. W pożarze przepadło bogate archiwum i biblioteka, zbiór ukraińskich kilimów i galeria obrazów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Останній галицький боярин
  2. Herbarz Polski, część 1 Wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich, ułożył i wydał Adam Boniecki, t. 5, Warszawa 1902, s. 269.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]