Wojciech Buliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Buliński, rok 2018

Wojciech Włodzimierz Buliński (ur. 13 listopada 1929 roku w Warszawie) – polski architekt, profesor zwyczajny od początku kariery naukowej związany z Wydziałem Architektury Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki, którego był dziekanem w latach 1987-1993.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wojciech Buliński studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. W 1954 roku otrzymał dyplom magistra inżyniera architekta. Stopień doktora uzyskał w roku 1963, a stopień doktora habilitowanego w roku 1974. Tytuł naukowy profesora nauk technicznych otrzymał 15 kwietnia 1987[1]. W latach 1987-2000 pełnił funkcję kierownika Katedry Architektury Użyteczności Publicznej. Promotor wielu prac dyplomowych, w tym wyróżnionych i nagrodzonych , m.in. Krakowską Nagrodą SARP za Najlepszy Dyplom Roku 2016[2]. Wyróżniony honorową Nagrodą SARP za wybitne osiągnięcia w dziedzinie architektury w 1994 roku.

Projekty[edytuj | edytuj kod]

  • Biurowiec BPPCIW (Biprocemwap) w Krakowie (1959-1961)[3][4]
  • Dom Pszczelarza w Mszanie Dolnej (1968)
  • Biurowiec z salą zebrań ZPW w Tarnowie Opolskim (1969)
  • Budynek mieszkalny w Krakowie (1970)
  • Instytut Materiałów Budowlanych, Ogniotrwałych i Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1972-1977)
  • Centrum Medycyny Profilaktycznej w Krakowie (1974)
  • ZPW Trzuskawica koło Kielc (1975-1976)
  • Budynek biurowo-produkcyjny w Kielcach (Białogon) (1977)
  • Bank PKO BP w Nowym Sączu (1992-1993)
  • Dom wypoczynkowy NBP (Bankowiec) w Zakopanem (1994)
  • Bank PKO BP w Zakopanem (1995-1996)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2019-04-23].
  2. Krakowska Nagroda SARP za Najlepszy Dyplom Roku - Stowarzyszenie Architektów Polskich - Kraków, www.sarp.krakow.pl [dostęp 2019-04-23].
  3. Le Corbusier po krakowsku – biurowiec Bibrocemwap, www.archirama.pl [dostęp 2019-04-23].
  4. Małgorzata Włodarczyk, Architektura lat 60-tych w Krakowie, 2006, ISBN 83-7318-767-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Szafer T.P., Współczesna architektura polska, Warszawa 1988
  2. Kronowski D., Kształtowanie formy architektonicznej w krajobrazie górskim – zagadnienia wybrane, rozprawa doktorska, Kraków 2014
  3. https://archirama.muratorplus.pl/architektura/le-corbusier-po-krakowsku-biurowiec-bibrocemwap,67_1073.html
  4. Włodarczyk M., Architektura lat 60-tych w Krakowie czyli współczesna architektura w historycznym mieście, praca doktorska, Kraków 2004
  5. Włodarczyk M., Architektura lat 60-tych w Krakowie, Kraków 2006, s. 93–96
  6. Fabiański M., Purchla J., Historia architektury Krakowa w zarysie, Kraków 2017.
  7. Dobrowolski T., Sztuka Krakowa, Wydawnictwo Literackie, wyd. V, Kraków 1978, s.524;
  8. Motak M., Architektura Krakowa 1989–2004. Nowe realizacje w kontekście miasta historycznego, Monografie Politechniki Krakowskiej
  9. http://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=36071&_k=eivi3c