Wojciech Cieślak (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Cieślak
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1962
Kraków
doktor habilitowany nauk prawnych
Specjalność: prawo karne
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Doktorat 1996 – prawo
Uniwersytet Śląski
Habilitacja 2006
Uniwersytet Gdański
profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego

Wojciech Krzysztof Cieślak (ur. 22 kwietnia 1962 w Krakowie) – polski prawnik, specjalista w zakresie prawa karnego, doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, prokurator w latach 1991–1997.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny o tradycjach prawniczych, jego ojcem jest profesor Marian Cieślak. Studia na Uniwersytecie Gdańskim ukończył w 1987, promotorem pracy magisterskiej był Henryk Popławski. W 1990 roku zakończył aplikację prokuratorską, rozpoczął wtedy pracę asystenta w Zespołowej Katedrze Prawa i Postępowania Karnego UG.

W 1999 roku obronił pracę doktorską pt. Wymuszenie rozbójnicze (art. 211 d.k.k. – art. 282 k.k.) w polskim prawie karnym, której promotorką była Oktawia Górniok. Habilitację uzyskał w 2006, a rok później objął stanowisko profesora nadzwyczajnego. W latach 2009–2014 kierował Katedrą Prawa Karnego Procesowego i Kryminalistyki. W 2014 przeszedł do pracy na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, gdzie kieruje Katedrą Prawa Karnego Materialnego.

Od 2011 roku należy do Rady Naukowej Ośrodka Badawczego Adwokatury oraz do Sądu Arbitrażowego przy Izbie Gospodarczej Gazownictwa w Warszawie. Jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Karnego (Association Internationale de Droit Pénal). Współautor Systemu Informacji Prawnej LEX.

Prowadzi kancelarię adwokacką, uhonorowaną przez dziennik „Rzeczpospolita” tytułem Lidera Usług Prawnych. Był obrońcą w procesach Doroty Nieznalskiej (sprawa Pasji) i Andrzeja Gołoty.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wymuszenie rozbójnicze, Zakamycze 2000
  • Bez zgody na przemoc w domu i w pracy (wspólne z Krystyną Kmiecik–Baran), Gdańsk 2001
  • Nawiązka w polskim prawie karnym, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2006
  • Prawo karne. Zarys instytucji i naczelne zasady, Warszawa 2010
  • § 20 „Nawiązka” oraz § 21 „Świadczenie pieniężne” (w:) System prawa karnego, t. 6, Kary i środki karne. Poddanie sprawcy próbie, pod red. M. Melezini, Warszawa 2010

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]