Wojciech Harmata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Harmata
kanonik
Ilustracja
Portret ks. Wojciecha Harmaty jako adoranta na obrazie ołtarzowym w kościele parafialnym w Bielinach
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1826
Strzyżów
Data i miejsce śmierci 13 maja 1917
Bieliny
proboszcz w Bielinach
Okres sprawowania 1865 - 1917
konsystorz biskupa Jasińskiego
Okres sprawowania 1859 - 1865
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Diecezja przemyska
Prezbiterat 29 września 1852

Wojciech Harmata (ur. 12 kwietnia 1826 w Strzyżowie, zm. 13 maja 1917 w Bielinach) – polski duchowny rzymskokatolicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 kwietnia 1826 r. w Strzyżowie. Szkołę ludową i gimnazjum ukończył w Rzeszowie, filozofię i teologię w Przemyślu. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 września 1852 r. Pracował jako wikariusz w Rzeszowie, a potem w przemyskiej katedrze. W latach 1859 - 1865 był kanclerzem Konsystorza biskupiego w czasach biskupstwa Jasińskiego i Manastyrskiego. Od 1865 r. proboszcz w Bielinach[1]. Zmarł 13 maja 1917 r. w Bielinach i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Mecenas sztuki[edytuj | edytuj kod]

W 1861 r., pochodzący ze Strzyżowa ks. Wojciech Harmata, odnalazł na strychu kościoła uznany za zaginiony cudowny obraz Matki Bożej Strzyżowskiej[2]. Jako proboszcz dbał o wystrój kościoła w Bielinach. Zlecił namalowanie obrazów do ołtarza głównego, Matki Bożej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, wykonane przez artystę von Felsburg, ufundował dzwon o średnicy 80 cm, na jubileusz 50-lecia kapłaństwa zakupił tabernakulum z białego marmuru, a na 60-lecie - Stacje Drogi Krzyżowej[3].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Ks. Wojciech Harmata był inicjatorem powstania w Bielinach klasztoru Sióstr Dominikanek. Założył kółko rolnicze, opiekował się szkołą parafialną w Bielinach[4].

Odznaczenia, tytuły, wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • radca kurii przemyskiej
  • dziekan dekanatu rudnickiego
  • 1902 - honorowy kanonik kapituły katedralnej w Przemyślu


Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarli, Kronika Diecezji Przemyskiej 5-6(1917), s. 103; Śp. ks. Wojciech Harmata, Kronika Diecezji Przemyskiej 9-10(1917), s. 156-157
  2. A. Rak, Niepokalana Matka Strzyżowska, http://www.przymierzezmaryja.pl/Niepokalana-Matka-Strzyzowska,12552,a.html (dostęp: 13.03.2018)
  3. Śp. ks. Wojciech Harmata, Kronika Diecezji Przemyskiej 9-10(1917), s. 157
  4. P. Jackowski, Wojciechowe Bieliny, "Niedziela. Edycja sandomierska" 17(2006); A. Capiga, Kroniki pisane nocą, "Gość Niedzielny. Edycja sandomierska" 35/2013

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • [b.a.], Śp. ks. Wojciech Harmata, Kronika Diecezji Przemyskiej 9-10(1917), s. 156-157.
  • [b.a.], Zmarli, Kronika Diecezji Przemyskiej 5-6(1917), s. 103.
  • Capiga A., Kroniki pisane nocą, "Gość Niedzielny. Edycja sandomierska" 35/2013.
  • Gurba S., Błażejowicz L., Śp. Ks. Wojciech Harmata (1826 - 1917) - kapłan według Serca Jezusowego, "Kronika Diecezji Sandomierskiej" 3-4(20018), s. 288-295. ISSN 1230-7157
  • Jackowski P., Wojciechowe Bieliny, "Niedziela. Edycja sandomierska" 17(2006).
  • Rak A., Niepokalana Matka Strzyżowska, http://www.przymierzezmaryja.pl/Niepokalana-Matka-Strzyzowska,12552,a.html (dostęp: 13.03.2018).