Wojciech Kluszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Kluszewski
Herb
Jasieńczyk
Rodzina Kluszewscy herbu Jasieńczyk
Data urodzenia 1720
Data śmierci 1779
Żona

1. ż.: Teresa Tarłówna
2. ż.: Teresa Ogrodzka
3. ż.: Anna Dembińska
4. ż.: Anna Łaszewska

Dzieci

z Anną Dembińską:
Jacek Kluszewski
Makary Kluszewski
Anna Kluszewska
Franciszka Kluszewska

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Wojciech Kluszewski herbu Jasieńczyk[1] (ur. 1720, zm. 1779) – starosta brzeski, wielkorządca krakowski.

Pochodził z miejscowości Kluszewo. Obejmował następujące urzędy: wojskiego płockiego (1747), cześnika ciechanowskiego (1748-1764), chorążego przasnyskiego (1764-1771), kasztelana bieckiego (1771-1779) oraz kasztelana wojnickiego (1779). Starostwem brzeskim zarządzał w latach 1770-1774. Żupami krakowskimi i ruskimi administrował w latach 1764-1772. Natomiast w okresie 1774-1777 był komisarzem do spraw handlu solą z Wyższą Administracją Salin w Wieliczce. W 1779 roku był prezesem Kompanii Kruszcowej Olkuskiej. Wielkorządami krakowskimi (Ekonomia (dobra królewskie)) administrował w latach 1767-1779, żupnik olkuski[2].

Żonaty był czterokrotnie: z Teresą Tarłówną, Teresą Ogrodzką, Anną Dembińską i Anną Łaszewską. Z trzeciego małżeństwa miał dwóch synów (Jacka i Makarego) oraz dwie córki (Annę i Franciszkę).

Jako poseł ziemi ciechanowskiej na sejm elekcyjny był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku z ziemi ciechanowskiej[3]. Poseł województwa krakowskiego na Sejm Czaplica 1766 roku[4]. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku za którego odpowiada król, poseł województwa krakowskiego na sejm 1767 roku[5]. Poseł na sejm 1768 roku z województwa krakowskiego[6].

Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[7]. Na wniosek Wojciecha Kluszewskiego podczas obrad sejmu w 1776 r. uchwalono osobną konstytucję zabraniającą stosowania tortur w procesach o czary i znoszącą na zawsze karę śmierci za paranie się magią. Akt ten został upamiętniony okolicznościowym medalem[8].

W dowód zasług król Stanisław August Poniatowski przyznał mu Order Świętego Stanisława (1773) i Order Orła Białego (1778).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. VII, Warszawa 1910, s. 10.
  2. Hieronim Łabęcki, Spisy chronologiczne dawnych żupników w Polsce, w: Biblioteka Warszawska 1859, t. I, s. 831.
  3. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 95.
  4. Dyaryusz Seymu Walnego Ordynaryinego Odprawionego w Warszawie Roku 1766, [b.n.s.]
  5. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 663.
  6. Wiadomości Warszawskie. 1768, nr 79, [b.n.s]
  7. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 527.
  8. Marek Żukow-Karczewski, Lot na Łysą Górę, "Gazeta Krakowska", 1-4 IV 1994 r., nr 77 (13988).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Franciszek Leśniak, Wielkorządcy krakowscy XVI-XVIII wieku. Gospodarze zamku wawelskiego i majątku wielkorządowego, Kraków 1996.