Wojciech Kryski (kasztelan płocki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Kryski
Herb
Prawdzic
Rodzina Kryscy herbu Prawdzic
Data i miejsce urodzenia ok. 1560
Drobnin
Data śmierci przed 18 czerwca 1616
Ojciec Stanisław Kryski
Matka Małgorzata Uchańska
Żona

Anna Wolska

Dzieci

Stanisław Kryski, Feliks

Wojciech Kryski herbu Prawdzic (ur. ok. 1560 w Drobninie, zm. przed 18 czerwca 1616 roku[1]) – polski szlachcic, kasztelan sierpecki, kasztelan raciąski i kasztelan płocki, starosta ostrowski w 1613 roku[2].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Drobninie w rodzinie Stanisława Kryskiego (1536-1595), wojewody mazowieckiego i Małgorzaty Uchańskiej herbu Radwan, córki Arnolfa (zm. 1575), wojewody płockiego. Brat Feliksa (Szczęsnego), kanclerza wielkiego koronnego. Poślubił Annę Wolską herbu Dunin ( inaczej Łabędź), córkę Hieronima i Jadwigi Niszczyckiej. Z małżeństwa urodziło się 2 synów: Stanisław i Feliks.

Lata nauki i kariera[edytuj | edytuj kod]

Naukę pobierał u jezuitów w Pułtusku. Na dalszą edukację udał się do Dillingen w Austrii w sierpniu 1581 roku. Dzięki opiece i wsparciu Macieja Rywockiego, znanego pamiętnikarza i autora "Ksiąg perygrynackich" udał się wraz z bratem Feliksem do Padwy we Włoszech. Bracia przebywali tam od 22 grudnia 1584 do 6 maja 1585. Przez lata studiów i nauki zwiedzał Wenecję, Siennę i Rzym. Przez pewien okres czasu Wojciech był bliski poświęceniu się stanowi duchownemu, jednak ostatecznie ożenił się z Anną Wolską i miał 2 synów. Od 1587 przebywał w Polsce. W roku 1589 podpisał ugodę bytomsko-będzińską Arcyksiąże arcyksięcia Maksymiliana z rodu Habsburgów, pretendenta do korony polskiej w okresie elekcji oraz póżniejszego wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego (1590-1618). W 1592 roku był deputatem na Trybunał Koronny. W latach 1598 i 1609 posłował na sejm z województwa płockiego. Początkowo pełnił urząd podkomorzego płockiego. Z czasem otrzymał nominację na urząd kasztelana sierpeckiego 1609, kasztelana raciąskiego 1613, a tuż przed końcem życia został kasztelanem płockim (1612-1616). Sprawował też obowiązki starosty Ostrowa Mazowieckiego od 1612 roku. Od 1609 roku jako komisarz królewski podróżował do Królewca, w związku z objęciem Prus Książęcych przez Jana Zygmunta Hohenzollerna, elektora brandenbuskiego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom XII, s. 382: Kryscy h. Prawdzic z Kryska, w ziemi ciechanowskiej)
  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej" (tom 8, str. 109-111, Kryscy herbu Prawdzic)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 288.
  2. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo ostrowskie wraz z Anną z Woli, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 288.