Wojciech Lenart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Lenart
Michał
podporucznik
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1924
Warszawa
Data i miejsce śmierci 13 września 1944
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki batalion „Zośka”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
  • powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941)
Na Powązkach Wojskowych

Wojciech Lenart ps. Michał (ur. 20 lipca 1924 w Warszawie[1], zm. 13 września 1944 tamże) – podporucznik, uczestnik powstania warszawskiego w szeregach II plutonu „Alek” 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka” Armii Krajowej.

Syn Pauliny i Bonawentury Lenarta – profesora warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Brat podporucznika podharcmistrza Jana Lenarta, który również poległ jako powstaniec.

Podczas okupacji hitlerowskiej działał w polskim podziemiu zbrojnym. W powstaniu warszawskim walczył ze swoim oddziałem na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Poległ 13 września 1944 w walkach powstańczych przy ul. Książęcej 1 na Czerniakowie. Miał 20 lat. Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek baonu „Zośka” na Wojskowych Powązkach w Warszawie wraz z ppor. Januszem Wojtasiewiczem (ps. „Warda”) i ppor. phm. Wiesławem Tyczyńskim (ps. „Olgierd”) (kwatera A20-3-23)[2].

Odznaczony Krzyżem Walecznych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy „Bellona”, Warszawa 2004. ​ISBN 83-11-09586-8
  2. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze