Wojciech Narbutt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Narbutt
Herb
Trąby
Rodzina Narbuttowie herbu Trąby
Data i miejsce urodzenia 1762
Sukurcze
Data i miejsce śmierci 26 lutego 1937
Sukurcze
Ojciec Tadeusz Narbutt
Matka Katarzyna Wiaziewicz
Żona

Anna Eysmont

Wojciech Narbutt herbu Trąby (ur. 1762 w Sukurczach, zm. 26 lutego 1837 tamże[1]) – literat, szambelan królewski, poseł na Sejm Czteroletni z powiatu lidzkiego w 1790 roku[2].

Był synem Tadeusza podkomorzego lidzkiego, kształcił się w Collegium Nobilium w Warszawie. Od 1775 na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego. 2 maja 1791 roku podpisał asekurację, w której zobowiązał się do popierania projektu Ustawy Rządowej[3]. W czasie Insurekcji kościuszkowskiej otrzymał patent na porucznika wojsk Rzeczypospolitej. W 1795 towarzyszył Adamowi Jerzemu Czartoryskiemu w podróży do Petersburga. W 1801 polecony przez Czartoryskich przyjął pracę nauczyciela i wychowawcy Dominika Radziwiłła. Dalsze jego losy są mało znane. W latach 1809–1812 był marszałkiem powiatu lidzkiego[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego.
  2. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 317.
  3. Bronisław Dembiński, W przededniu 3-maja 1791 roku, w: Tygodnik Ilustrowany, nr 1 13 stycznia 1906 roku, s. 11.
  4. Elżbieta Aleksandrowska Wojciech Narbutt herbu Trąby, [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XXII wyd. 1977 s. 539.