Wojciech Slaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wojciech Slaski (ur. ok. 1585 na Mazowszu; zm. 11 sierpnia 1653 we Fromborku) – polski ksiądz, rektor kolegiów w Nieświeżu i Połocku, spowiednik i kapelan króla Jana Kazimierza.

Pochodził z rodu Slaskich h. Grzymała. Jezuita, do zakonu wstąpił 27 lipca 1607 w Wilnie. Był m.in. profesorem teologii moralnej w Pułtusku w latach 1615-1617) a następnie (w latach 1618-1622) profesorem teologii pozytywnej i polemicznej w Nieświeżu. Dwukrotnie (w latach 1623-1627 i 1630-1635) był rektorem kolegium w Nieświeżu. W międzyczasie (w latach 1627-1630) był spowiednikiem Aleksandra Ludwika Radziwiłła. Później (w latach 1635-1638) był rektorem słynnego kolegium jezuitów w Połocku, sekretarzem prowincjała (1638-1639), spowiednikiem kanclerza Tomasza Ujejskiego (1643-1653). Ok. 1650 był też spowiednikiem i kapelanem króla Jana Kazimierza. Był też misjonarzem dworskim Jerzego Ossolińskiego. Zmarł we Fromborku na dworze biskupa Tomasza Ujejskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny
  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564-1995, oprac. Ludwik Grzebień przy współpracy zespołu jezuitów, Kraków 2004.