Wojciech Tochman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Tochman
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1969
Kraków
Zawód, zajęcie reporter, autor non-fiction
Faksymile
Strona internetowa

Wojciech Łukasz Tochman (ur. 12 kwietnia 1969 w Krakowie) – polski reporter, pisarz, autor non-fiction.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Debiutował jeszcze jako licealista – w 1987 roku – reportażem o szkolnej szatni na łamach młodzieżowego tygodnika „Na przełaj”. W 1990 roku do pracy w dziale reportażu „Gazety Wyborczej” przyjęła go Hanna Krall. Pierwszym tekstem Tochmana była „Bajka o dobrym księgowym”. W „Gazecie Wyborczej” pracował do 2004 roku pod kierunkiem Małgorzata Szejnert. W "Gazecie" (głównie w dodatku "Duży Format") publikował reportaże i felietony do czerwca 2019 roku. Od 1996 do 2002 roku prowadził w TVP1 program poświęcony osobom zaginionym „Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie”. W 1999 roku założył Fundację ITAKA, poszukującą zaginionych i pomagającą ich rodzinom. Aktualnie[kiedy?], jako fundator, jest członkiem Rady Fundacji.

Jest pomysłodawcą Klubu HEBAN i koordynatorem jego działań. W latach 2009 -2016 fundacja Klub Heban udzielała pomocy dzieciom we wsi Nyakinama w Rwandzie. Od 2018 wspiera leczenie osób cierpiących na choroby psychiczne w Kambodży.

W 2009 roku założył w Warszawie wraz z Pawłem Goźlińskim i Mariuszem Szczygłem Instytut Reportażu, w którym stworzył Faktyczny Dom Kultury oraz kluboksięgarnię "Wrzenie Świata" przy ul. Gałczyńskiego w Warszawie.[1]. W latach 2017-2019 zasiadał w międzynarodowym jury UNESCO/Guillermo Cano World Press Freedom Prize (w 2019 jako przewodniczący).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki opublikowane i wznowione przez Wydawnictwo Literackie w 2019 r.

Jest tłumaczony m.in. na angielski, francuski, niemiecki, włoski, szwedzki, fiński, ukraiński, rosyjski, niderlandzki, bośniacki, hiszpański, portugalski, czeski, słowacki oraz arabski.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Spotkanie z czytelnikami w kwietniu 2019 r. w Krakowie
  • 1998: Reporter Roku (według czytelników Gazety Wyborczej)
  • 2001: finalista Nagrody Literackiej Nike za książkę „Schodów się nie pali”
  • 2002: nominacja do nagrody im. Dariusza Fikusa przyznawanej przez dziennik Rzeczpospolita
  • 2003: finalista Nagrody Literackiej Nike za książkę „Jakbyś kamień jadła”
  • 2004: finalista prestiżowej nagrody Prix RFI „Témoin du Monde” przyznawanej w Paryżu przez Radio France International
  • 2007: nagroda Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych „Książka Jesieni 2007” (przyznawana przez Bibliotekę Raczyńskich, Radio Merkury i Polskie Towarzystwo Wydawców Książek) dla „Wściekłego psa”
  • 2009: nominacja do MediaTORów 2009 w kategorii AuTORytet
  • 2011: finalista Środkowoeuropejskiej Nagrody Literackiej Angelus
  • 2015: nagroda medialna „Pióro Nadziei” przyznawana przez Amnesty International „za pracę na rzecz promocji i ochrony praw człowieka”[2]
  • 2016: Premio Kapuscinski (przyznawana w Rzymie)
  • 2019: Warszawska Premiera Literacka – nagroda za maj 2019 za książkę „Pianie kogutów, płacz psów”[3]
  • 2020: nominacja do Nagrody Literackiej Nike za książkę „Pianie kogutów, płacz psów”[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wrzenie Świata.
  2. Wojciech Tochman zwycięzcą nagrody Pióro Nadziei 2015. amnesty.org.pl, 2015-12-08. [dostęp 2015-12-10].
  3. Warszawska Premiera Literacka – Wojciech Tochman, wydawnictwoliterackie.pl [dostęp 2019-12-30].
  4. Justyna Sobolewska, Literackie nominacje do Nike i Gdyni. Czego zabrakło?, www.polityka.pl, 26 maja 2020 [dostęp 2020-05-26] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]