Wojciech Wieczorek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wojciech Wieczorek (ur. 5 października 1928 w Przemyślu, zm. 7 sierpnia 2012[1]) – polski dziennikarz i dyplomata, były redaktor naczelny miesięcznika "Więź", ostatni polski ambasador w Niemieckiej Republice Demokratycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1949–1953 pracował w krakowskim oddziale dziennika "Słowo Powszechne", w latach 1954–1955 w tygodniku "Dziś i Jutro". Od 1960 zatrudniony w redakcji miesięcznika "Więź", w którym był sekretarzem redakcji (1960–1970), zastępcą redaktora naczelnego (1971–1981) i redaktorem naczelnym (1981–1989). Uczestniczył w konwersatorium "Doświadczenie i Przyszłość". Od lipca do października 1989 był ostatnim polskim ambasadorem w Niemieckiej Republice Demokratycznej, następnie do 1991 kierował berlińskim przedstawicielstwem Ambasady RP w Niemczech. Był jednym z organizatorów i członków władz Fundacji Krzyżowej, zasiadał też we władzach Polskiej Fundacji im. Roberta Schumana[1]. Opublikował książki Szkice z prowincji (1968) i Życiorysy pokornych (2007). W 2008 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Odszedł Wojciech Wieczorek. schuman.pl. [dostęp 2013-02-07].
  2. M.P. z 2008 r. nr 71, poz. 641

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 3, Wyd. Interpress, Warszawa 1993