Wojciech z Liśca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech z Liśca
Data śmierci przed 24 kwietnia 1468
rektor Uniwersytetu Krakowskiego
Okres sprawowania 1460
Wyznanie katolickie
Kościół łacińskie

Wojciech z Liśca (zm. przed 24 kwietnia 1468[a]) – polski duchowny katolicki i prawnik. Rektor i wykładowca Uniwersytetu Krakowskiego[1]. Kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej, kapituły kruszwickiej i kapituły św. Jerzego w Gnieźnie[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Był synem Stanisława, sołtysa z Liśca koło Konina[1]. Studia na Uniwersytecie Krakowskim rozpoczął w 1430, bakalaureat sztuk wyzwolonych uzyskał w suche dni po Środzie Popielcowej w 1433 roku[1]. W okresie Bożego Narodzenia 1437 roku sięgnął po stopień magistra sztuk wyzwolonych[1].

Działalność w Krakowie[edytuj | edytuj kod]

Po uzyskaniu stopnia magistra sztuk wyzwolonych rozpoczął wykładanie na krakowskim Wydziale Sztuk Wyzwolonych, jednocześnie podjął też studia z prawa kanonicznego na tamtejszym Wydziale Prawa[1]. Przed lutym 1449 roku odbył promocję doktorską i otrzymał stopień doktora dekretów[1].

Po promocji doktorskiej został członkiem Kolegium Prawniczego, w marcu 1452 r. otrzymał katedrę Novorum Iurium oraz mieszkanie, zajmowane wcześniej przez Andrzeja z Sadowia[1]. Niedługo potem wszedł też w posiadanie probostwa w Luborzycy (będącego uposażeniem jego katedry)[1].

Zobowiązany był do prowadzenia wykładów z zbiorów prawa kanonicznego Liber sextus Bonifacego VIII oraz Clementinae Jana XXII[1]. Aktywnie uczestniczył w życiu uniwersytetu, m.in. biorąc udział w zgromadzeniach ogólnych mistrzów, podczas których rozpatrywano najważniejsze sprawy uczelni[1]. Około 23 kwietnia 1460 roku wybrany został na urząd rektora Uniwersytetu Krakowskiego, urząd ten sprawował przez jeden semestr[1]. Z powodu uzyskania kanonikatu w gnieźnieńskiej kapitule katedralnej i lektoratu prawa przy tamtejszej katedrze, w sierpniu tego samego roku opuścił Kraków i udał się do Gniezna[1]. W jego zastępstwie uczelnią kierował wicerektor Grzegorz Cieniawa z Mysłowic[1].

Działalność w Gnieźnie[edytuj | edytuj kod]

7 października 1460 r. zwrócił się z prośbą do uniwersytetu o urlop do 8 maja przyszłego roku, na co zgodzili się inni profesorowie prawa kanonicznego, pod warunkiem, że ustanowi on zastępcę na swojej katedrze oraz zatroszczy się o duszpasterstwo w Luborzycy[1]. W następnych latach pełnił funkcję lektora prawa kanonicznego przy katedrze w Gnieźnie i angażował się w życie tamtejszego środowiska kościelnego[1].

W październiku 1461 roku przewiózł z Krakowa do Gniezna księgozbiór Tomasza Strzępińskiego, zapisany w testamencie kapitule gnieźnieńskiej[1]. Własnym sumptem oprawił też seksterny, zawierające komentarze do Dekretałów Grzegorza IX i Clementinae[1].

W latach 1462−63 pełnił funkcję prokuratora dóbr kapituły gnieźnieńskiej, w latach 1463–64 zastępował w tamtejszym konsystorzu Mikołaja z Czechla i Piotra z Pniew[1]. Po śmierci prymasa Jana Sprowskiego odgrywał istotną rolę, współpracując z wybranym przez kapitułę administratorem archidiecezji Piotrem z Pniew. Uczestniczył w kapitularnej elekcji nowego arcybiskupa Jana Gruszczyńskiego[1].

Od 1441 r. posiadał kanonię w Kruszwicy, a od 1464 roku również w kapitule św. Jerzego w Gnieźnie[1].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec życia podarował gnieźnieńskiej kapitule rękopis Summa de casibus conscientiae Bartłomieja z Pizy[1]. Zmarł przed 24 kwietnia 1468 roku, gdyż tego dnia lektorat prawa kanonicznego oraz kanonię w Gnieźnie objął po nim Władysław Głębocki z Poznania[1].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Najprawdopodobniej pod koniec 1467 roku, w czasie trwającej w Gnieźnie zarazy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w Krzysztof Ożóg, Wojciech z Liśca (zm. przed 24 IV 1468 r.), [w:] Wacław Uruszczak (red.), Profesorowie Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, t. 1, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2015, s. 438-439, ISBN 978-83-233-3738-6.