Wojskowy Przegląd Prawniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojskowy Przegląd Prawniczy
Ilustracja
Okładka Wojskowego Przeglądu Prawniczego rok VI, Zeszyt 3, 1933
Częstotliwość kwartalnik
Państwo  Polska
Adres 00-909 Warszawa, ul. Nowowiejska 26 B
Wydawca Prokuratura Krajowa
Rodzaj czasopisma wojskowe prawo karne materialne, wojskowe prawo karne procesowe, prawo administracyjne, prawo cywilne
Pierwszy numer 1928
Redaktor naczelny Jarosław Duś
Średni nakład 200 egz.
ISSN 0137-7272
Strona internetowa

Wojskowy Przegląd Prawniczy (WPP) – czasopismo poświęcone zagadnieniom głównie prawa karnego wojskowego. Czasopismo wydawane od marca 1928[1][2] do wybuchu II wojny światowej. W 1945 roku, po zakończeniu wojny, wznowiono publikowanie periodyku. Czasopismo prawne do 2016 r. było wydawane przez Naczelną Prokuraturę Wojskową. Obecnie wydawane przez Prokuraturę Krajową.

1928–1939[edytuj | edytuj kod]

Wojskowy Przegląd Prawniczy w okresie międzywojennym wydawany był przez Departament Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych i Sekcję prawniczą Towarzystwa Wiedzy Wojskowej.

Inicjatorem powołania Przeglądu do życia był gen. Józef Daniec, szef Departamentu Sprawiedliwości M.S.Wojsk. Pracami nad jego powołaniem i ogólnym kierownictwem nad jego wydawaniem kierował mjr Emil Franciszek Mecnarowski, zastępca szefa Departamentu Sprawiedliwości M.S.Wojsk.

Pierwszym redaktorem naczelnym WPP był mjr Tomasz Rybicki, a sekretarzem redakcji kpt. Józef Wójcik. Redakcja mieściła się w siedzibie Dep. Sprawiedliwości M.S.Wojsk. w pokoju 312, a później 318.

Treść WPP dzieliła się na trzy działy:

W latach 1928–1930 WPP był miesięcznikiem, oznaczanym rokiem i kolejnym numerem od 1 do 12 (np. ROK I NR 4). Pierwszy numer ukazał się w marcu 1928 roku. Z tego też względu w roku pierwszym ukazały się jedynie numery od 1 do 10. Od 1930 WPP ukazywał się jako kwartalnik, oznaczony rokiem i kolejnym numerem zeszytu od 1 do 4. Ostatni przedwojenny numer jaki się ukazał w czerwcu 1939 roku posiadał oznaczenie ROK XII, ZESZYT 2. Numer wrześniowy nie ukazał się. W sumie wydano 51 numerów[3].

Redakcja nie brała odpowiedzialności za treść artykułów. Autorzy mogli nadsyłać prace do 15 dnia miesiąca, poprzedzającego miesiąc wydania. Przewidywano możliwość umieszczania ogłoszeń płatnych na II, III, IV stronie okładki, lub po tekście. W tym drugim przypadku cena ogłoszenia była droższa o 25%. Stosowano erraty w postaci włożonych kartek. Przez pewien okres strony z orzecznictwem były perforowane od wewnętrznej strony, tak by można było je wyrwać. Czasopismo drukowane było przez Drukarnię Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie Główną Drukarnię Wojskową. Początkowo jeden numer przeglądu kosztował 2,5 zł, a prenumerata kwartalna 7,5 zł. W okresie gdy Przegląd był wydawany w formie kwartalnika cena egzemplarza wynosiła 5 zł.

Członkami Komitetu Honorowego w tym okresie byli:

Do komitetu redakcyjnego należeli:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Kowalski: Szablą i piórem. Wojna polsko-bolszewicka 1919–1920 na łamach polskich periodyków wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Adam Marszałek, 1997. ISBN 83-7174-856-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]