Woliborka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Woliborka
Ilustracja
Woliborka w Nowej Rudzie
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Strumień
Długość 9,7 km
Powierzchnia zlewni 15,5 km²
Źródło
Miejsce zach. zbocze Szerokiej, Góry Sowie
Wysokość 752 m n.p.m.
Współrzędne 50°36′48″N 16°35′30″E/50,613333 16,591667
Ujście
Recypient Włodzica
Miejsce w Nowej Rudzie
Wysokość 394 m n.p.m.
Współrzędne 50°34′57″N 16°30′04″E/50,582500 16,501111
Położenie na mapie gminy wiejskiej Nowa Ruda
Mapa konturowa gminy wiejskiej Nowa Ruda, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast w centrum znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, u góry znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „ujście”

Woliborka (niem. Schwarzach, Volpersdorfer Bach) – strumień górski w Sudetach Środkowych w Górach Sowich w woj. dolnośląskim.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Lewy dopływ Włodzicy. Długość potoku wynosi 9,7 km. Źródła potoku znajdują się na wysokości 752 m n.p.m. na zachodnim stoku góry Szerokiej (827 m n.p.m.) w Górach Sowich. Strumień w górnym biegu płynie Doliną Woliborki przez las, wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 384 a dalej doliną oddzielającą Garb Dzikowca od Obniżenia Noworudzkiego wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 385 w kierunku ujścia do Włodzicy w Nowej Rudzie. Zasadniczy kierunek biegu Woliborki jest zachodni. Jest to strumień górski zbierający wody ze zboczy Garbu Dzikowca i południowych zboczy Gór Sowich. Strumień częściowo uregulowany jedynie w okolicy Nowej Rudy, w większości swojego biegu nieuregulowany o wartkim prądzie wody, średni spadek wynosi 32,5‰. Z wyjątkiem odcinka przyźródłowego wzdłuż całego potoku ciągnie się miejscowość Wolibórz. Wskutek tego, praktycznie na całej długości, brzegi są umocnione murami oporowymi oraz jest zanieczyszczony ściekami bytowymi. W środkowej strefie potoku występuje: pstrąg potokowy, kiełb i karaś srebrzysty[1]. W okresach wzmożonych opadów i wiosennych roztopów stwarza poważne zagrożenie powodziowe. Kilkakrotnie występował z brzegów podtapiając przyległe miejscowości.

W latach 1879–1880 nad Woliborką w Nowej Rudzie wzniesiono najwyższy most kolejowy w ówczesnych Niemczech (wysokość 36 m).

Miejscowości nad Woliborką[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • K. R. Mazurski; Przewodnik turystyczny: Góry Sowie; Wyd. Sudety; Wrocław 1996, ​ISBN 83-85550-84-4​.
  • Praca zbiorowa; mapa turystyczna ; „Góry Sowie”; skala 1:35 000; Wyd. „Plan”; J.Góra 2007–2008 ​ISBN 978-83-60975-44-2​.
  • K.W. Brygier, T. Śnieżek; Przewodnik turystyczny: Góry Sowie; Wyd. „Plan”; J. Góra 2006., ​ISBN 83-60044-74-0​.