Wonones I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wonones I
ilustracja
król Partów
Okres od 8/9
do 11/12
król Armenii
Okres od 12 n.e.
do 15 n.e.
Dane biograficzne
Dynastia Arsacydzi
Data śmierci 19 n.e.
Ojciec Fraates IV

Wonones I (? – zm. 19) – król Partów w latach 8/9–11/12 i Armenii w latach 12–15.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wonones był najstarszym synem Fraatesa IV, który ok. 10 r. p.n.e. zdecydował się go wysłać wraz z trzema braćmi do Rzymu, by tron mógł objąć jego najmłodszy syn Fraates V. Po obaleniu Orodesa III partyjska arystokracja poprosiła Augusta o przysłanie do Partii jednego z synów Fraatesa IV, i cesarz przysłał Wononesa. Objął on władzę w 8 lub 9 roku, jednak rychło zniechęcił do siebie wcześniej proszących o jego przybycie arystokratów restrykcyjną polityką finansową oraz swoimi grecko-rzymskimi obyczajami. Tacyt opisał postać króla nieprzestrzegającego partyjskich zwyczajów:

Wzgardę ich podsycał jeszcze sam Wonones, który ze zwyczajami przodków zerwał, rzadko polował, mało o konie się troszczył; ilekroć po miastach pochód odbywał, kazał się nieść w lektyce, a narodowe uczty budziły w nim odrazę. Szydzono też z jego greckiego orszaku i z tego, że na najlichsze zapasy pieczęcie nakładano[1].

W roku 10 lub 11 wystąpił przeciwko niemu nowy pretendent do tronu, pochodzący z Gurganu Artabanus. Początkowo Wonones pokonał go, ale jego niepopularność sprawiła, że w 11 lub 12 roku musiał ostatecznie całkowicie wycofać się z Partii do Armenii, gdzie objął niedawno opuszczony tron tego królestwa. Artabanus, teraz nowy król Partów, naciskał go jednak również na terenie Armenii, a co więcej w roku 14 nowy cesarz rzymski Tyberiusz wycofał swoje wsparcie, nie chcąc otwartej wojny z Partami. W tej sytuacji w roku 15 Wonones uciekł na terytorium rzymskie, a w roku 18 zgodnie z pokojem zawartym przez Rzym z Artabanusem znalazł się w Cylicji, pod nadzorem miejscowego namiestnika. Zginął w roku 19, kiedy próbował uciec spod rzymskiej kurateli[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tacyt ↓, Dzieła, s. 117–118.
  2. Swetoniusz ↓, Tyberiusz 49, s. 159.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

  • Encyclopaedia Britannica, 15th edition, Encyclopaedia Britannica Inc., William Benton, Publisher, 1943-1973, Helen Hemingway Benton, Publisher, Chicago/London/Toronto/Geneva/Sydney/Tokyo/Manila/Seoul/Johannesburg.
  • Azja zachodnia po Aleksandrze Wielkim. W: E. J. Keall: Cywilizacje starożytne. (red.) Arthur Cotterell. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1990, s. 163–174. ISBN 83-218-0708-9.


Poprzednik
Erato
Król Armenii
12–15
Następca
Artakses III