Worinostat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Worinostat
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C14H20N2O3
Masa molowa 264,32 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 149647-78-9
PubChem 5311[1]
DrugBank DB02546[2]
Klasyfikacja medyczna
ATC L01XX38
Stosowanie w ciąży kategoria D

Worinostat, worynostat (łac. vorinostatum), kwas suberanilohydroksamowy – organiczny związek chemiczny będący diamidem anilinowo-hydroksamowym kwasu suberynowego. Jest członkiem większej grupy inhibitorów deacetylazy histonowej. Inhibitory deacetylazy histonowej mają szerokie spektrum aktywności epigenetycznej.

Worinostat jest sprzedawany pod nazwą Zolinza w leczeniu chłoniaka skórnego T-komórkowego (CTCL, z ang. cutaneous T-cell lymphoma), gdy choroba nie ustępuje, nasila się, bądź następuje wznowa podczas lub po leczeniu innymi lekami[3]. Związek został wyprodukowany po raz pierwszy przez Ronalda Breslowa, chemika z Columbia University.

Dopuszczenia do użytku i wskazania[edytuj | edytuj kod]

Worinostat był pierwszym inhibitorem deacetylazy histonowej[4] dopuszczonym do obrotu w 2006 roku przez amerykańską Agencję Żywności i Leków do leczenia chłoniaka skórnego T-komórkowego. Jest on wytwarzany przez kanadyjską firmę Patheon dla firmy Merck & Co.[5]

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Worinostat wiąże się z miejscem aktywnym deacetylazy histonowej i działa jako chelator dla obecnych tam jonów cynku. Działanie worinostatu poprzez blokowanie deacetylazy histonowej powoduje akumulację acetylowanych histonów i białek, włączając w to czynniki transkrypcyjne kluczowe w ekspresji genów niezbędnych do wywołania różnicowania komórki[6].

Badania kliniczne[edytuj | edytuj kod]

Worinostat był również stosowany do leczenia zespołu Sézary’ego, innego typu chłoniaka blisko związanego z chłoniakiem skórnym T-komórkowym[7].

Badania z roku 2007 wskazuje, że worinostat ma pewną aktywność wobec nawracającego glejaka wielopostaciowego, która powoduje wydłużenie średniego czasu przeżycia do 5,7 mies. (w porównaniu do 4–4,4 mies. z wcześniejszego badania)[8]. Planowane są kolejne badania skuteczności działania worinostatu na guzy mózgu w połączeniu z innymi lekami.

Włączenie worinostatu w leczenie zaawansowanego raka niedrobnokomórkowego płuc wykazało lepszą odpowiedź na terapię oraz zwiększony średni czas przeżycia bez progresji raka i ogólny czas przeżycia (chociaż te ostatnie nie były istotne statystycznie na poziomie p=0,05)[9].

Lek dał zachęcające rezultaty w drugiej fazie badania terapii zespołów mielodysplastycznych w połączeniu z Idarubicyną i Cytarabiną[10].

Badania przedkliniczne[edytuj | edytuj kod]

Worinostat jest interesującym celem badań dla naukowców próbujących zwalczyć wirusa HIV u zakażonych pacjentów[11]. W jednym z badań wykazano, że worinostat działa zarówno in vitro, jak i in vivo na limfocyty T będące nosicielami wirusa HIV w stanie utajonym[12][13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Worinostat (CID: 5311) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. Worinostat (DB02546) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. http://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2011/021991s002lbl.pdf.
  4. HDAC Inhibitors Base (vorinostat).
  5. Konferencja prasowa FDA.
  6. Richon, V M. Cancer biology: mechanism of antitumour action of vorinostat (suberoylanilide hydroxamic acid), a novel histone deacetylase inhibitor. „Br J Cancer”. 95 (Suppl. 1), s. S2-S6, 2006. DOI: 10.1038/sj.bjc.6603463. PMCID: PMC2360770. 
  7. Ziarniniak grzybiasty/zespół Sézary’ego.
  8. konferencja prasowa kliniki Mayo.
  9. T. Hoang, T.C. Campbell, C. Zhang, K. Kim i inni. Vorinostat and bortezomib as third-line therapy in patients with advanced non-small cell lung cancer: a Wisconsin Oncology Network Phase II study. „Invest New Drugs”. 31 (1), s. 195–199, 2014. DOI: 10.1007/s10637-013-9980-5. PMID: 23728919. 
  10. http://www.mdsbeacon.com/news/2012/01/11/zolinza-vorinostat-idarubicin-cytarabine-combination-yields-high-response-rates-for-mds-patients-ash-2011/.
  11. Badanie – clinicaltrials.gov.
  12. N.M. Archin, A. Espeseth, D. Parker, M. Cheema i inni. Expression of latent HIV induced by the potent HDAC inhibitor suberoylanilide hydroxamic acid. „AIDS Res Hum Retroviruses”. 25 (2), s. 207–212, 2009. DOI: 10.1089/aid.2008.0191. PMID: 19239360. PMCID: PMC2853863. 
  13. X. Contreras, M. Schweneker, C.S. Chen, J.M. McCune i inni. Suberoylanilide hydroxamic acid reactivates HIV from latently infected cells. „J Biol Chem”. 284 (11), s. 6782–6789, 2009. DOI: 10.1074/jbc.M807898200. PMID: 19136668. PMCID: PMC2652322. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.