World Rugby Women’s Sevens Series (2014/2015)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
World Rugby Women’s Sevens Series 2014/2015
2013/2014 2015/2016
Szczegóły turnieju
Termin 4 grudnia 2014 - 23 maja 2015
Liczba drużyn 12 (z 6 konfederacji)
Stadiony 7 (w 6 miastach)
Gold medal blank.svg I miejsce  Nowa Zelandia
Silver medal blank.svg II miejsce  Kanada
Bronze medal blank.svg III miejsce  Australia
Statystyki turnieju
Najlepszy zawodnik Kanada Ghislaine Landry (301)
Najwięcej przyłożeń Nowa Zelandia Portia Woodman (52)
Strona internetowa

World Rugby Women’s Sevens Series (2014/2015) – trzecia edycja World Rugby Women’s Sevens Series (dawniej IRB Women’s Sevens World Series), organizowanej przez World Rugby corocznej serii turniejów dla żeńskich reprezentacji narodowych w rugby 7. Była jedną z kwalifikacji do turnieju rugby 7 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016.

Pod koniec lipca 2014 roku IRB ogłosiła, że sezon będzie się składać z sześciu turniejów – w Dubaju, Atlancie, São Paulo, Langford, Londynie i Amsterdamie – rozegranych w okresie od grudnia 2014 do maja 2015 roku. Dwa z nich odbędą się łącznie z turniejami męskimi, pozostałe zaś stanowiły odrębne zawody. Liczbę drużyn w każdym z turniejów ustalono na dwanaście, z których jedenaście brało udział we wszystkich zawodach sezonu, dwunasty uczestnik był zaś ogłaszany przez każdymi zawodami[1].

W pierwszych czterech turniejach same zwycięstwa odniosły Nowozelandki, w finałach pokonując dwukrotnie Australię, USA i debiutującą na tym etapie turnieju Rosję[2][3][4][5]. Pierwszej porażki, przerywającej passę 37 kolejnych meczów, doznały w fazie grupowej w Londynie[6], a trzecie miejsce w tych zawodach dało im kwalifikację olimpijską i niemal pewny triumf w klasyfikacji generalnej cyklu, potwierdzony już pierwszym grupowym zwycięstwem w Amsterdamie[7]. W finałach dwóch ostatnich turniejów zmierzyły się reprezentacje Kanady i Australii, które podzieliły się wygranymi – w przypadku Kanadyjek pierwszą w historii – i zajęły ostatecznie w całym sezonie odpowiednio drugą i trzecią lokatę[8][9]. O czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej będące jednocześnie ostatnią premiowaną awansem na igrzyska lokatą walczyły do końca Amerykanki z Angielkami, a w bezpośrednim pojedynku o w Amsterdamie lepsze okazały się Europejki dając kwalifikację Wielkiej Brytanii[9]. Czołowa dziewiątka tego sezonu zyskała status core teams na kolejny sezon[9]. Najwięcej punktów w sezonie zdobyła Kanadyjka Ghislaine Landry, zaś w klasyfikacji przyłożeń zwyciężyła Nowozelandka Portia Woodman[10][11][12], ta druga utrzymała też prowadzenie w obu tych statystykach w klasyfikacji wszech czasów[13]. World Rugby opublikowała następnie podsumowanie statystyczno-analityczne tej edycji[14].

Panel sędziowski, podobnie jak w poprzednim sezonie, składał się z kobiet uzupełnionych o dwóch mężczyzn (Rasta Rasivhenge i James Bolabiu)[15][16].

Kalendarz[edytuj | edytuj kod]

Turniej Kraj Miasto Stadion Data
Dubai Women’s Sevens 2014  Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj The Sevens 4–5 grudnia 2014
Brasil Women’s Sevens 2015  Brazylia São Paulo Arena Barueri 7–8 lutego 2015
USA Women’s Sevens 2015  Stany Zjednoczone Atlanta Fifth Third Bank Stadium 14–15 marca 2015
Canada Women’s Sevens 2015  Kanada Langford Westhills Stadium 18–19 kwietnia 2015
London Women’s Sevens 2015  Anglia Londyn Twickenham Stoop, Twickenham Stadium 15–16 maja 2015
Amsterdam Women’s Sevens 2015  Holandia Amsterdam Nationaal Rugby Centrum Amsterdam 22–23 maja 2015

System rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak w przypadku męskich rozgrywek zwycięzcą cyklu zostanie zespół, który podczas całego sezonu zdobędzie najwięcej punktów przyznawanych za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym turnieju. Każde z zawodów gromadzą dwanaście reprezentacji, z których jedenaście jest stałymi uczestnikami cyklu (core teams), a ostatni uczestnik będzie ogłaszany przed poszczególnymi turniejami[15]. Status core teams otrzymała najlepsza siódemka poprzedniego sezonu (Anglia, Australia, Hiszpania, Kanada, Nowa Zelandia, Rosja i USA), kolejne cztery miejsca zarezerwowano dla czołowych zespołów rozegranego po raz pierwszy turnieju kwalifikacyjnego[15]. Wywalczyły je zawodniczki z Fidżi, Chin, Francji i RPA[17].

core teams Zaproszone zespoły
WSWS 2013/2014 eliminacje
 Anglia  Chiny DUB:  Brazylia[18]
 Australia  Fidżi BRA:  Brazylia[19]
 Hiszpania  Francja USA:  Brazylia[20]
 Kanada  Południowa Afryka CAN:  Brazylia[21]
 Nowa Zelandia LON:  Brazylia[22]
 Rosja AMS:  Holandia[23]
 Stany Zjednoczone

Oficjalne ogłoszenie przez IRB procedury kwalifikacyjnej do turnieju olimpijskiego nastąpiło na początku lutego 2014 roku po zatwierdzeniu przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Zgodnie z nią IRB Women’s Sevens World Series był pierwszą z żeńskich kwalifikacji i na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 zagra czołowa czwórka sezonu 2014/2015[24].

Turnieje[edytuj | edytuj kod]

 Główny artykuł: Dubai Women’s Sevens 2014.
Miejsce Reprezentacja
1  Nowa Zelandia
2  Australia
3  Kanada
4  Francja
5  Anglia
6  Fidżi
7  Stany Zjednoczone
8  Rosja
9  Brazylia
10  Południowa Afryka
11  Hiszpania
12  Chiny
  Półfinały Finał
             
5 grudnia 2014
  Australia 29  
  Kanada 7  
 
5 grudnia 2014
      Australia 17
    Nowa Zelandia 19
 
 
Mecz o 3. miejsce
5 grudnia 2014 5 grudnia 2014
  Francja 10   Kanada  10
  Nowa Zelandia 31     Francja  5
 Główny artykuł: Brasil Women’s Sevens 2015.
Miejsce Reprezentacja
1  Nowa Zelandia
2  Australia
3  Kanada
4  Francja
5  Anglia
6  Stany Zjednoczone
7  Rosja
8  Brazylia
9  Fidżi
10  Hiszpania
11  Chiny
12  Południowa Afryka
  Półfinały Finał
             
8 lutego 2015
  Nowa Zelandia 12  
  Francja 5  
 
8 lutego 2015
      Nowa Zelandia 17
    Australia 10
 
 
Mecz o 3. miejsce
8 lutego 2015 8 lutego 2015
  Kanada 7   Francja  0
  Australia 12     Kanada  19
 Główny artykuł: USA Women’s Sevens 2015.
Miejsce Reprezentacja
1  Nowa Zelandia
2  Stany Zjednoczone
3  Kanada
4  Rosja
5  Australia
6  Francja
7  Anglia
8  Brazylia
9  Fidżi
10  Hiszpania
11  Chiny
12  Południowa Afryka
  Półfinały Finał
             
15 marca 2015
  Nowa Zelandia 24  
  Kanada 22  
 
15 marca 2015
      Nowa Zelandia 50
    Stany Zjednoczone 12
 
 
Mecz o 3. miejsce
15 marca 2015 15 marca 2015
  Stany Zjednoczone 19   Kanada  28
  Rosja 14     Rosja  17
 Główny artykuł: Canada Women’s Sevens 2015.
Miejsce Reprezentacja
1  Nowa Zelandia
2  Rosja
3  Anglia
4  Francja
5  Stany Zjednoczone
6  Kanada
7  Australia
8  Fidżi
9  Hiszpania
10  Brazylia
11  Chiny
12  Południowa Afryka
  Półfinały Finał
             
19 kwietnia 2015
  Rosja 14  
  Francja 12  
 
19 kwietnia 2015
      Rosja 10
    Nowa Zelandia 29
 
 
Mecz o 3. miejsce
19 kwietnia 2015 19 kwietnia 2015
  Anglia 14   Francja  7
  Nowa Zelandia 24     Anglia  19
 Główny artykuł: London Women’s Sevens 2015.
Miejsce Reprezentacja
1  Australia
2  Kanada
3  Nowa Zelandia
4  Stany Zjednoczone
5  Anglia
6  Francja
7  Rosja
8  Hiszpania
9  Fidżi
10  Chiny
11  Południowa Afryka
12  Brazylia
  Półfinały Finał
             
16 maja 2015
  Kanada 17  
  Stany Zjednoczone 14  
 
16 maja 2015
      Kanada 17
    Australia 20
 
 
Mecz o 3. miejsce
16 maja 2015 16 maja 2015
  Nowa Zelandia 5   Stany Zjednoczone  19
  Australia 24     Nowa Zelandia  24
 Główny artykuł: Amsterdam Women’s Sevens 2015.
Miejsce Reprezentacja
1  Kanada
2  Australia
3  Anglia
4  Stany Zjednoczone
5  Nowa Zelandia
6  Francja
7  Hiszpania
8  Rosja
9  Fidżi
10  Chiny
11  Holandia
12  Południowa Afryka
  Półfinały Finał
             
23 maja 2015
  Australia 26  
  Anglia 0  
 
23 maja 2015
      Australia 17
    Kanada 20
 
 
Mecz o 3. miejsce
23 maja 2015 23 maja 2015
  Stany Zjednoczone 14   Anglia  15
  Kanada 19     Stany Zjednoczone  14

Klasyfikacja generalna[25][edytuj | edytuj kod]

Miejsce Reprezentacja Punkty
DUB BRA USA CAN LON AMS Ogółem
1  Nowa Zelandia 20 20 20 20 16 12 108
2  Kanada 16 16 16 10 18 20 96
3  Australia 18 18 12 8 20 18 94
4  Anglia 12 12 8 16 12 16 76
5  Stany Zjednoczone 8 10 18 12 14 14 76
6  Francja 14 14 10 14 10 10 72
7  Rosja 6 8 14 18 8 6 60
8  Fidżi 10 4 4 6 4 4 32
9  Hiszpania 2 3 3 4 6 8 26
10  Brazylia 4 6 6 3 1 20
11  Chiny 1 2 2 2 3 3 13
12  Południowa Afryka 3 1 1 1 2 1 9
13  Holandia 2 2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Host cities announced for Women’s series (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-10)].
  2. New Zealand clinch title with last-minute winner (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-09)].
  3. New Zealand win in style in São Paulo (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-09)].
  4. New Zealand beat hosts to win in Atlanta (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-16)].
  5. New Zealand close in on Rio 2016 (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-20)].
  6. New Zealand survive shock defeat to qualify for Rio 2016 (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-18)].
  7. New Zealand crowned Series champions in Amsterdam (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-22)].
  8. Australia's women claim London 7s title (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-18)].
  9. a b c Team GB secure Olympic qualification as Canada claim Amsterdam Sevens (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-25)].
  10. Player Points (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-26)].
  11. Player Tries (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-26)].
  12. BEST PERFORMERS - WWS III (2014-15) (ang.). pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-03)].
  13. BEST PERFORMERS - ALL-TIME (ang.). pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-03)].
  14. 2014-15 World Rugby Women’s Sevens Series – Game Analysis Statistical Report (ang.). pulse-static-files.s3.amazonaws.com. [dostęp 2016-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-27)].
  15. a b c Women’s Sevens Series places up for grabs (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-12)].
  16. World Rugby Women's Sevens Series 2014-15 Female Elite Panel (ang.). officiating.worldrugby.org. [dostęp 2016-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
  17. Fiji, China, France and SA qualify for Series (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-08)].
  18. Draw made for Women’s Sevens in Dubai (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2015-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-21)].
  19. Top teams face tough pools in Brazil (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-05)].
  20. Schedule set for Women’s Sevens round in Atlanta (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-12)].
  21. Draw made for next round of women’s series in Canada (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-05)].
  22. Twickenham to host Women’s final at London Sevens (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-04)].
  23. New Zealand on track to claim series title in Amsterdam (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-18)].
  24. Olympic Rugby Sevens qualification confirmed (ang.). irb.com. [dostęp 2014-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-22)].
  25. World Series Standings (ang.). worldrugby.org. [dostęp 2015-05-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-26)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]