Wpust czopkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wpust czopkowy – element połączenia wpustowego, służący do połączenia piasty z wałem w połączeniach przesuwnych. Kształtem przypomina wpust pryzmatyczny ścięty pełny (typ B) z walcowym wypustem znajdującym się na środku (typ S) lub na jego końcu (typ NS). Wypust ma za zadanie unieruchomienie wpustu względem piasty. Wykonuje się je ze stali o minimalnej wytrzymałości na rozciąganie [1].

Wyróżnia się dwie postaci wpustów czkopkowych [1]:

  • symetryczne (S)
  • niesymetryczne (NS)

Normalizacja[edytuj | edytuj kod]

Wymiary wpustów czopkowych są zawarte m.in. w:

  • PN-70/M-85005[1]

Wymiary rowków pod wpusty czopkowe są takie same jak pod wpusty pryzmatyczne, Natomiast otwór na wypust powinno wykonywać się w tolerancji H11.

Według polskiej normy wpusty powinno się oznaczać poprzez podanie typu wpustu oraz wymiarów: szerokości b, wysokości h i długości l rozdzielonych znakiem x np.[1]:

WPUST CZOPKOWY S 12x8x56 PN-73/M-85047

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d PN-73/M-85047: Wpusty czopkowe. (pol.).