Wronów (powiat lubelski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wronów
wieś
Ilustracja
Park dworski z końca XVIII w.
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat lubelski
Gmina Bełżyce
Strefa numeracyjna 81
Tablice rejestracyjne LUB
SIMC 0378780
Położenie na mapie gminy Bełżyce
Mapa lokalizacyjna gminy Bełżyce
Wronów
Wronów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wronów
Wronów
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Wronów
Wronów
Położenie na mapie powiatu lubelskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubelskiego
Wronów
Wronów
Ziemia51°09′56″N 22°08′46″E/51,165556 22,146111

Wronówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Bełżyce.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.

We Wronowie urodziła się Zofia Kowerska – polska pisarka, nowelistka, krytyk literacki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Około VIV tysiąclecia p.n.e. na terenie dzisiejszego Wronowa pojawiły się grupy ludności mezolitycznej, składające się z myśliwych, rybaków i zbieraczy eksploatujących środowisko lasów zwartych. Odnaleziono tu również zabytki pochodzące z przełomu późnego neolitu i początków epoki brązu (koniec III i początek II tysiąclecia p.n.e.), pozostawione przez ludność kultury ceramiki sznurowej i kultury mierzanowickiej. Stwierdzono również ślady osadnictwa w postaci ułamków naczyń ludności kultury trzcinieckiej z II okresu epoki brązu (I połowa II tysiąclecia p.n.e.), a także ułamki ceramiki kultury łużyckiej (1300 – 600 p.n.e.) i fragmenty naczyń ludności kultury przeworskiej (z okresu pomiędzy I a V w.)[1].

Wieś notowana w początkach wieku XV w powiecie lubelskim parafii początkowo Kłodnica, a następnie od 1541 Chodel. W roku 1409 zapisana jako „Wronow”.

Wieś w części stanowiła własność plebana z Kłodnicy co potwierdza Jan Długosz (Liber beneficiorum t.II s.546), w części własność szlachecką mocno rozdrobnioną. W księgach ziemskich pojawiają się w okresie XV wieku nazwiska Tarłów, Pileckich z Krężnicy, Wronowskich. W roku 1496 dziedzicami byli między innymi Bernard, Jan i Mikołaj Wronowscy.
Stosunki własnościowe w początkach XVI wieku przedstawia w pełni rejestr poborowy z lat 1531–1533. Pobór płacili wówczas: z części Kanimira we Wronowie i Kłodnicy z 1 łana kmiecego, oraz szlachta bez kmieci znana z nazwiska w liczbie 14 osób[2].

17 kwietnia 1831 r. rozegrała się tu bitwa powstania listopadowego, przegrana przez wojska polskie.

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Wronów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Studia z dziejów Bełżyc s.25-27 wyd. Towarzystwo Regionalne Bełżyc (2005)
  2. Wronów [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]