Wyżnia Koprowa Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyżnia Koprowa Przełęcz
Ilustracja
Wyżnia Koprowa Przełęcz i Koprowy Wierch. Widok z Doliny Hińczowej
Państwo  Słowacja
Wysokość 2148 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Koprowa Kopa, Koprowe Czuby
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, na dole znajduje się punkt z opisem „Wyżnia Koprowa Przełęcz”
Ziemia49°10′38,6″N 20°03′09,7″E/49,177389 20,052694

Wyżnia Koprowa Przełęcz (niem. Oberes Koprovajoch, słow. Vyšné Kôprovské sedlo, węg. Felső-Koprova-hágó[1], 2148 m[2]) – przełęcz w głównej grani odnogi Krywania, między Koprową Kopą (ok. 2315 m) a Koprowymi Czubami (ok. 2190 m)[3]. Według wcześniejszych pomiarów, jej wysokość była określana na 2180 m[1]

Jest to trawiaste obniżenie, przez które przebiega szlak turystyczny. Przełęcz ta jest najwygodniejszym połączeniem Doliny Koprowej z Doliną Mięguszowiecką. Przed II wojną światową przejście przez nią, łącznie z przejściem przez Liliowe i Zawory, było jednym z najważniejszych szlaków łączących północną i południową stronę Tatr[1](Zakopane – Dolina Gąsienicowa – Liliowe – Zawory – Wyżnia Koprowa Przełęcz – Dolina MięguszowieckaSzczyrbskie Jezioro). Szlak przez Liliowe został jednak zlikwidowany[3].

Zachodnie zbocze przełęczy (Dolina Hlińska) jest mało strome i trawiasto-piarżyste. Podobne i również mało strome zbocze wschodnie opada do Dolinki Szataniej[3].

Najstarsze informacje dotyczące przejścia przez Koprową Przełęcz pochodzą z sierpnia 1861 r. – była to wycieczka, w której uczestniczyli Józef Stolarczyk, Edward Homolacs, Stanisław Homolacs, Władysław Koziebrodzki, Ernst Schauer, Stanisław Wodzicki oraz przewodnicy Samek, Krzeptowscy, Maciej Sieczka, Jędrzej Wala starszy. Nie wiadomo tylko, w którym miejscu została przekroczona grań (przez Wyżnią czy Niżnią Koprową Przełęcz). Zimą przez Wyżnią Koprową Przełęcz pierwsi przeszli E. Baur i Alfred Martin 18 marca 1906 r.[4].

Nazwa Koprowych Przełęczy oraz pobliskich szczytów wywodzi się od położonej poniżej grani Doliny Koprowej. Przyjęło się Wyżnią Koprową Przełęcz określać nazwą po prostu Koprowej Przełęczy[1].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak niebieski – niebieski szlak od schroniska przy Popradzkim Stawie przez Dolinę Mięguszowiecką i Hińczową, Wyżnią Koprową Przełęcz, Dolinę Hlińską i Dolinę Koprową do parkingu Trzy Źródła (Tri studničky) przy Tatrzańskiej Drodze Młodości w miejscowości Podbańska.
  • Czas przejścia od Schroniska przy Popradzkim Stawie na Koprową Przełęcz: 2:15 h, ↓ 1:40 h
  • Czas przejścia z Koprowej Przełęczy do Trzech Źródeł: 4:30 h, ↑ 5:15 h
Szlak czerwony – czerwony szlak z przełęczy na Koprowy Wierch. Czas przejścia: 30 min, ↓ 20 min[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ​ISBN 83-7104-009-1​.
  2. Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania.
  3. a b c Władysław Cywiński. Grań Baszt. Przewodnik szczegółowy, tom 15. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2009, ​ISBN 978-83-7104-041-2​.
  4. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954, s. 22–28.
  5. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005, ​ISBN 83-88112-35-X
Wyżnia Koprowa Przełęcz i panorama 360° z przełęczy
Wyżnia Koprowa Przełęcz i panorama 360° z przełęczy