Wyższy Urząd Górniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyższy Urząd Górniczy
Ilustracja
Data utworzenia 24 czerwca 1922
Prezes Adam Mirek
Wiceprezes Krzysztof Król
Piotr Wojtacha
Adres
ul. J. Poniatowskiego 31,
40-055 Katowice
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
Wyższy Urząd Górniczy
Wyższy Urząd Górniczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wyższy Urząd Górniczy
Wyższy Urząd Górniczy
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Wyższy Urząd Górniczy
Wyższy Urząd Górniczy
Ziemia50°15′01,415″N 19°00′47,084″E/50,250393 19,013079
Strona internetowa

Wyższy Urząd Górniczy – centralny urząd administracji rządowej, nadzorowany przez Ministra Energii[1]. Jest jednym z dwóch urzędów centralnych mających swoją siedzibę poza Warszawą. Urzędem kieruje prezes, którego powołuje i odwołuje premier.

Głównym zadaniem Wyższego Urzędu Górniczego oraz podległych mu okręgowych urzędów górniczych jest nadzór i kontrola zakładów górniczych w Polsce w celu ochrony życia i zdrowia górników, ochrony środowiska na terenach eksploatacji górniczej, a także rekultywacji gruntów pogórniczych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyższy Urząd Górniczy w Katowicach ustanowiony został rozporządzeniem Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 czerwca 1922 r.[2] Ten dzień uznaje się za powstanie współczesnego polskiego nadzoru górniczego.

W okresie międzywojennym funkcjonowały trzy wyższe urzędy górnicze: w Katowicach, Krakowie i Warszawie. W roku 1936 po likwidacji urzędu warszawskiego utworzono WUG we Lwowie. W obrębie Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach znajdowały się cztery okręgowe urzędy górnicze: w Rybniku, Królewskiej Hucie (dzisiejszy Chorzów), Katowicach i Tarnowskich Górach. W 1930 roku wprowadzono rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z 29 listopada 1930 roku pierwsze po rozbiorach polskie Prawo Górnicze. Po wybuchu drugiej wojny światowej w 1939 roku, polski nadzór górniczy został przejęty przez okupanta niemieckiego (WUG w Katowicach i Krakowie). 1 lipca 1946 roku weszło w życie pierwsze powojenne rozporządzenie Rady Ministrów o ustaleniu siedzib i właściwości terytorialnej wyższych urzędów górniczych oraz obwodów działania dwóch wyższych urzędów górniczych w Katowicach i Krakowie. W 1951 roku ustanowiono jeden Wyższy Urząd Górniczy z siedzibą w Katowicach. W PRL obowiązywało prawo górnicze ustanowione dekretem z dnia 6 maja 1953 r. W latach 1994–2011 działalność nadzoru górniczego regulowała ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze.

Kierownictwo[3][edytuj | edytuj kod]

  • Adam Mirek – prezes od 1 marca 2017
  • Piotr Wojtacha – wiceprezes od 11 września 2014
  • Krzysztof Król – wiceprezes od 30 czerwca 2017
  • Krystyna Samek-Skwara – dyrektor generalny

Prezesi Wyższego Urzędu Górniczego[edytuj | edytuj kod]

Podstawa prawna działania[edytuj | edytuj kod]

  • Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze.
  • Zarządzenie Ministra Energii z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie nadania statutu Wyższemu Urzędowi Górniczemu[4].

Okręgowe urzędy górnicze[edytuj | edytuj kod]

Okręgowe urzędy górnicze podlegają Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego i realizują podstawowe zadania nadzoru górniczego na wyodrębnionym obszarze kraju.

Obecnie okręgowe urzędy górnicze znajdują się w:

Specjalistyczny Urząd Górniczy[edytuj | edytuj kod]

Specjalistyczny Urząd Górniczy (SUG) jest specjalistycznym urzędem górniczym podlegającym Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego i – w przeciwieństwie do okręgowych urzędów górniczych – działa na obszarze całego kraju. SUG sprawuje nadzór i kontrolę nad określonymi w art. 169 Prawa geologicznego i górniczego obiektami, maszynami i urządzeniami górniczymi w podziemnych zakładach górniczych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Energii. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2087).
  2. Rozporządzenie Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 czerwca 1922 w przedmiocie utworzenia Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. (Dz.U. z 1922 r. nr 50, poz. 444).
  3. Kierownictwo Wyższego Urzędu Górniczego. W: Wyższy Urząd Górniczy [on-line]. wug.gov.pl. [dostęp 2017-12-14].
  4. Zarządzenie Ministra Energii z dnia 3 lipca 2017 r. w sprawie nadania statutu Wyższemu Urzędowi Górniczemu. W: Dziennik Urzędowy Ministra Energii [on-line]. dziennikurzedowy.me.gov.pl, 19 lipca 2017. [dostęp 2017-12-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]