Wydział Architektury Politechniki Poznańskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wydział Architektury
Faculty of Architecture
Politechnika Poznańska
Data założenia 1950, 1999
Data likwidacji 1954
Państwo  Polska
Adres ul. Nieszawska 13C
60-021 Poznań
Liczba pracowników
• naukowych
65
56
Dziekan dr hab. inż. arch. Jerzy Suchanek
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Wydział Architektury
Wydział Architektury
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wydział Architektury
Wydział Architektury
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Wydział Architektury
Wydział Architektury
Ziemia52°25′00,01″N 16°58′53,08″E/52,416670 16,981410
Strona internetowa

Wydział Architektury Politechniki Poznańskiej – jeden z wydziałów Politechniki Poznańskiej. Pierwotnie istniał w latach 1950–1954. Został reaktywowany w 1999. Współpracuje z wieloma uczelniami zagranicznymi, głównie w Niemczech i Włoszech.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1919 utworzona została Państwowa Szkoła Budownictwa w Poznaniu, uważana za zalążek powstałego w 1945 Wydziału Budownictwa Wyższej Szkoły Inżynierskiej z Oddziałem Architektury. Skompletowanie w ciągu 5 lat kadry doświadczonych architektów, którzy objęli kierownictwa siedem Zakładów (Historii Architektury Powszechnej – kierownik Jarosław Ulatowski, Historii Architektury Polskiej – kierownik Zbigniew Zieliński, Projektowania Budynków Mieszkalnych – kierownik Stanisław Pogórski, Budownictwa Przemysłowego – kierownik Marian Andrzejewski, Budowy Osiedli – kierownik Władysław Czarnecki, Projektowania Budynków Użyteczności Publicznej – kierownik Kazimierz Ulatowski i Rysunku Odręcznego – kierownik Erwin Elster), umożliwiło przekształcenie 1 marca 1950 oddziału w autonomiczny Wydział Architektury. Jego pierwszym dziekanem wybrano prof. Władysława Czarneckiego. Mimo zaistniałych warunków do dalszego rozwoju podjęto w kręgach rządowych decyzję o likwidacji Wydziału, co nastąpiło 30 kwietnia 1954 (rekrutację wstrzymano 4 kwietnia 1952). Władze wydziału preferowały otwarte metody kształcenia, niezgodne z doktryną socrealizmu i nawiązujące do przedwojennych i brytyjskich metod kształcenia architektów (Politechniki Lwowska i Warszawska oraz Uniwersytet Liverpoolski), co było bezpośrednią przyczyną likwidacji wydziału, po wcześniejszej jego krytyce na łamach Architektury[1].

Władze uczelni oraz środowisko akademickie i zawodowe podjęły działania zmierzające do reaktywacji szkoły. Z kolei kształcenie na kierunku „architektura” wznowiono dopiero w roku akademickim 1972/73, dzięki utworzeniu 1 sierpnia 1972 Oddziału Architektury przy Wydziale Budownictwa Lądowego. W maju 1973 powołano autonomiczny Zakład Architektury pod kierunkiem prof. Andrzeja Gałkowskiego w strukturach Wydziału Budownictwa. Do nielicznej jeszcze kadry dołączyli Marian Fikus i Jerzy Gurawski. Potem pozyskano kolejnych pracowników, głównie z Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej.

Liczba samodzielnych pracowników naukowo-dydaktycznych Instytutu w ramach Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska spełniła wymagania do uzyskania uprawnień do nadawania stopnia doktora nauk technicznych na kierunku „architektura i urbanistyka”. Senat Politechniki Poznańskiej zdecydował o utworzeniu w roku akademickim 1999/2000 Wydziału Architektury. Podstawą tej decyzji był stan kadrowy i osiągnięcia Instytutu. Pierwszym dziekanem został Robert Ast, a w 2002 na tym stanowisku zastąpił go Wojciech Bonenberg. W latach 2008–2016 dziekanem wydziału był Jerzy Suchanek. W 2016 stanowisko to objęła Ewa Pruszewicz-Sipińska.

W 2012 Wydział Architektury wraz z Wydziałem Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Poznańskiej zajęły 4. miejsce w grupie kierunków "Architektura i Budownictwo" Rankingu Szkół Wyższych Perspektyw i Rzeczpospolitej[2].

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Baza lokalowa Wydziału Architektury obejmuje dwa budynki o łącznej powierzchni dydaktycznej 3559 m², które zlokalizowane są na nowym kampusie Politechniki Poznańskiej przy ulicy Nieszawskiej, zaprojektowanym przez architektów zatrudnionych na WAPP. Mieści 3 multimedialne amfiteatralne sale wykładowe, 12 laboratoriów – komputerowe, GIS (Geographic Information System), konserwacji i inwentaryzacji zabytków, do nauki języków obcych, rzeźby, malarstwa, ceramiki, rysunku, fotograficzne i materiałoznawstwa oraz sale do ćwiczeń seminaryjnych i projektowych, a także bibliotekę z czytelnią.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

  • Katedra Architektury Usługowej i Mieszkaniowej
  • Katedra Rysunku, Malarstwa, Rzeźby i Sztuk Wizualnych
  • Instytut Architektury i Planowania Przestrzennego
    • Zakład Architektury Miejsc Pracy i Rekreacji
    • Zakład Urbanistyki i Planowania Przestrzennego
    • Zakład Historii Architektury i Urbanistyki
    • Zakład Techniki w Architekturze

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Za czasów działalności Instytutu podpisano umowy o współpracy z Uniwersytetami w Hanowerze i w Wiedniu. Przez wiele lat organizowano wspólnie z kadrą i studentami obu tych uczelni praktyki projektowe w różnych miejscowościach na terenie Polski, RFN oraz Austrii.

Obecnie otrzymywane są stałe kontakty z wydziałami architektury uczelniach w Niemczech (Cottbus, Stuttgart, Karlsruhe i Hannover), Włoszech (Rzym, Mediolan i Florencja), Danii (Horsens), Francji (Strasbourg), Belgii (Mons), Holandii (Tilburg) i USA (Heights – New Jersey). Umowy z Brandenburskim Uniwersytet Technicznmy w Chociebużu, Politechniką Mediolańską i Universiteit van Tilburg przewidują uzyskanie przez absolwentów podwójnych dyplomów.

Wykładowcy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Projekt – Miasto. Wspomnienia poznańskich architektów 1945-2005, Henryk Marcinkowski i inni, Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania, 2013, s. 14-16, ISBN 978-83-7768-069-8, OCLC 871701842.
  2. Architektura i budownictwo 2012. perspektywy.pl. [dostęp 2012-06-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]