Wyprysk kontaktowy niealergiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wyprysk kontaktowy niealergiczny inaczej kontaktowe niealergiczne zapalenie skóry (łac. Contact dermatitis, Contact eczema) – występująca często postać wyprysku, będąca skutkiem bezpośredniego kontaktu z czynnikami drażniącymi, niebędącymi alergenem. Klinicznie wyróżniono dwie postacie choroby: wyprysk ostry (łac. contact dermatitis acuta, eczema acutum) oraz wyprysk przewlekły (łac. contact dermatitis chronica, eczema chronicum).

Etiopatogeneza[edytuj | edytuj kod]

Dochodzi do uszkodzenia skóry substancjami drażniącymi co powoduje zniszczenie naturalnej bariery ochronnej naskórka w postaci lipidów i kwaśnego odczynu pH.

W fazie indukcji dochodzi do uwalniania z keratynocytów drogą nieimmunologiczną presyntetyzowanych cytokin (gł. IL-1, TNF) przez działanie substancji drażniących. Uwolnione cytokiny powodują indukcję ekspresji cząstek adhezyjnych na keratynocytach-ICAM1 i śródbłonku naczyń.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Obecne są zmiany skórne zbliżone do zmian w wyprysku alergicznym (contact dermatitis allergica).

W przewłocznym narażeniu na kontakt z czynnikiem drażniącym dochodzić może do dermatozy ze zużycia objawiającej się zgrubieniami, szorstkością i popękaniami skóry.

Zmiany są najczęściej wywołane przez środki piorące, detergenty, roztwory kwasów i zasad.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski – Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.