Xenicus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Xenicus[1]
G.R. Gray, 1855[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – łazik zaroślowy (X. longipes)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd barglikowce
Rodzina bargliki
Rodzaj Xenicus
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Xenicusrodzaj ptaka z rodziny barglików (Acanthisittidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Nowej Zelandii[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 9–10 cm; masa ciała 16–20 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Xenicus: gr. ξενικος xenikos „inny, obcy”, od ξενος xenos „nieznajomy”. Bardzo rzadki, być może obecnie wymarły łazik zaroślowy pierwotnie uważany był za dziwaczną gajówkę[6].
  • Xenicornis: rodzaj Xenicus G.R. Gray, 1855 (łazik); gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[6]. Gatunek typowy: Xenicus gilviventris von Pelzeln, 1867.
  • Pachyplichas: gr. παχυς pakhus „tłusty”; πλιχας plikhas, πλιχαδος plikhados „udo”[6]. Gatunek typowy: †Pachyplichas yaldwyni Millener, 1988.

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Motacilla longipes Gmelin

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Z analizy filogenetycznej przeprowadzonej przez Mitchella i współpracowników (2016) wynika, że gatunki te nie tworzą kladu, do którego nie należałby także wymarły gatunek opisany jako Pachyplichas yaldwyni. Na tej podstawie autorzy synonimizują rodzaje Xenicus i Pachyplichas, przenosząc jednocześnie gatunek P. yaldwyni do rodzaju Xenicus[7]. W takim ujęciu do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Xenicus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British museum. London: Printed by order of the Trustees, 1855, s. 31. (ang.)
  3. G.M. Mathews & T. Iredale. Descriptions of new genera of birds:—Zecoturnix, Stictapteryx, Syporallus, Xenicornis, and Bulleria. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 46, s. 76, 1926 (ang.). 
  4. P.R. Millener. Contributions to New Zealand's Late Quaternary avifauna. 1: Pachyplichas, a new genus of wren (Aves: Acanthisittidae), with two new species. „Journal of the Royal Society of New Zealand”. 18 (4), s. 387, 1988. DOI: 10.1080/03036758.1988.10426464 (ang.). 
  5. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: New Zealand Wrens (Acanthisittidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.acanth1.01. [dostęp 2020-10-26]. (ang.) Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji
  6. a b c Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  7. K.J. Mitchell, J.R. Wood, B. Llamas, P.A. McLenachan, O. Kardailsky, R.P. Scofield, T.H. Worthy & A. Cooper. Ancient mitochondrial genomes clarify the evolutionary history of New Zealand’s enigmatic acanthisittid wrens. „Molecular Phylogenetics and Evolution”, 2016. DOI: 10.1016/j.ympev.2016.05.038 (ang.). 
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Acanthisittidae - bargliki - Rockwrens and Bushwrens (wersja: 2017-03-17). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-26].