York

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w Anglii. Zobacz też: inne znaczenia.
York
Ilustracja
York z lotu ptaka, widoczna katedra
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Region Yorkshire and The Humber
Hrabstwo ceremonialne North Yorkshire
Unitary authority York
Populacja (2001)
• liczba ludności

137 505
Nr kierunkowy 01904
Kod pocztowy YO
Położenie na mapie North Yorkshire
Mapa lokalizacyjna North Yorkshire
York
York
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
York
York
Położenie na mapie Anglii
Mapa lokalizacyjna Anglii
York
York
Ziemia53°57′33,48″N 1°04′53,40″W/53,959300 -1,081500
Strona internetowa
Portal Portal Wielka Brytania
The Shambles (Rzeźnicka) – jedyna w Europie średniowieczna ulica zachowana w całości
Clifford's Tower – ruiny zamku

York, stnord. Jorvik, łac. Eboracummiasto w północnej Anglii w hrabstwie ceremonialnym North Yorkshire, w dystrykcie (unitary authority) York, powstałe u zbiegu rzek Ouse i Foss. W 2001 miasto liczyło 137 505 mieszkańców[1][2].

York jest znany ze swojej bogatej historii, która zachowała się w architekturze. Co roku przyjeżdżają tu tysiące turystów, aby zobaczyć średniowieczne budowle, w których przeplatają się ślady wikingów i Rzymian.

Dominująca nad miastem katedra jest największą średniowieczną katedrą w Anglii i północnej Europie. W mieście znajdują się dwa uniwersytetyUniversity of York i York St John University.

York jest również znany z dużej liczby pubów. Mówi się nawet, że każdego dnia roku można iść do innego pubu, a z każdego punktu miasta w obrębie murów można zobaczyć przynajmniej jeden pub i przynajmniej jeden kościół.

Miasto często nękają powodzie, mimo obszernych (ale nie zawsze efektywnych) zabezpieczeń przeciwpowodziowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone ponad 2000 lat temu, a do XIX wieku było największym miastem w północnej Anglii.

Eboracum, czyli York, był dla Rzymian główną bazą militarną. W 211 zmarł tu cesarz Septymiusz Sewer, a w 306 Konstancjusz I Chlorus, który był ojcem Konstantyna I Wielkiego. W Yorku również Konstantyn I Wielki został obwołany cesarzem przez swoje wojska (306).

Armia wikingów zdobyła York w 866, a w 876 wikingowie osiedlili się na stałe w okolicach Yorkshire. Królowie wikingów rządzili tym obszarem, nazwanym przez nich Jorvik, przez prawie sto lat. W 954 ostatni król wikingów – Eryk Krwawy Topór został wygnany, a jego ziemie wcielone do jednoczącej się Anglii. York zostało wspomniane w Domesday Book (1086) jako Eboracum[3].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]


Bramy miejskie[edytuj | edytuj kod]

Ścisłe centrum otoczone jest murami, wybudowanymi w 1220 za panowania Henryka III, zachowanymi niemal w całości, po których można się przechadzać po dziś dzień. Wjazd do miasta umożliwia sześć bram. Długość murów to blisko 13 km.

Polonia[edytuj | edytuj kod]

W mieście od 2009 roku działa Polska Szkoła Sobotnia założona przez Polonijną Organizację w Yorku[4][5].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Według jednej z popularnych ciekawostek, w Yorku, zgodnie ze starymi, nigdy nie zniesionymi przepisami, można zabić spotkanego po zmroku Szkota pod warunkiem, że ma łuk i strzałę. Brytyjska Komisja Prawna stwierdza jednak, że to mit podając, że zabicie kogokolwiek, bez względu na okoliczności, jest w dzisiejszych czasach nielegalne[6].

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Collins Dictionary
  2. KS01 Usual resident population: Census 2001, Key Statistics for urban areas (ang.). Office for National Statistics. [dostęp 2016-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-23)].
  3. The National Archives
  4. Baza organizacji i instytucji polskich i polonijnych za granicą. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2018-08-12].
  5. Polska Szkoła w Yorku. szkolawyorku.org.uk. [dostęp 10 marca 2020].
  6. Bethan Bell: Buried diggers and knighted meat: Stubborn urban legends. BBC, 8 maja 2016.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]