Yvon Briant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yvon Briant
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1954
Lesneven
Data śmierci 13 sierpnia 1992
Zawód, zajęcie polityk, przedsiębiorca

Yvon Briant (ur. 5 maja 1954 w Lesneven, zm. 13 sierpnia 1992[1]) – francuski polityk i przedsiębiorca, poseł do Zgromadzenia Narodowego, eurodeputowany III kadencji, od 1989 do 1992 przewodniczący Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów (CNI).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w szkołach wojskowych, służył w oddziale spadochroniarzy. Odszedł z wojska w 1978, zakładając przedsiębiorstwo robót podwodnych w Dunkierce. W tym samym roku dołączył do gaullistowskiego Zgromadzenia na rzecz Republiki. Należał do konserwatywnego stowarzyszenia Club de l'Horloge, był też dyrektorem politycznego czasopisma „Contrepoint”. W pierwszej połowie lat 80. opuścił gaullistów, dołączył do Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów, obejmując funkcję zastępcy sekretarza generalnego. W latach 1986–1988 sprawował mandat deputowanego VIII kadencji, zasiadając we frakcji Frontu Narodowego[1].

W 1987 został sekretarzem generalnym CNI, a w 1989 przewodniczącym tego ugrupowania, nawiązując współpracę z ugrupowaniami centroprawicowymi[1]. W wyborach w 1989 z ramienia koalicji centrystów i gaullistów uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego III kadencji[2]. W 1992 został również radnym regionu Île-de-France[1].

Zginął 13 sierpnia 1992 w katastrofie lotniczej na Korsyce w pobliżu Calvi. W katastrofie tej śmierć ponieśli również jego żona i syn[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Yvon Briant (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2017-05-06].
  2. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2017-05-06].