Złota (powiat pińczowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Złota w innych znaczeniach tej nazwy.
Artykuł 50°22′46″N 20°35′30″E
- błąd 39 m
WD 50°22'0.1"N, 20°34'59.9"E
- błąd 14 m
Odległość 1626 m
Złota
wieś
ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat pińczowski
Gmina Złota
Sołectwo Złota
Liczba ludności (2011) 866[1]
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-425[2]
Tablice rejestracyjne TPI
SIMC 0280650
Położenie na mapie gminy Złota
Mapa lokalizacyjna gminy Złota
Złota
Złota
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Złota
Złota
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Złota
Złota
Położenie na mapie powiatu pińczowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu pińczowskiego
Złota
Złota
Ziemia50°22′46″N 20°35′30″E/50,379444 20,591667
Strona internetowa

Złota (dawniej Złota Wielka) – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Złota[3][4], 18 km na południe od Pińczowa i 56 km od Kielc. Siedziba gminy Złota.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Do 1991 r. Złota należała do parafii w Pełczyskach. 6 sierpnia 1991 r. ordynariusz diecezji kieleckiej bp Stanisław Szymecki erygował w Złotej parafię pw. św. Urszuli Ledóchowskiej, której pierwszym proboszczem został ks. Jan Ciszek. W latach 2003 - 2010 funkcję tą pełnił ks. Jerzy Korona, a od 2010 ks. Jacek Miernik.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Złota[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0280666 Graby przysiółek
0280672 Kolonie Pełczyskie przysiółek
0280689 Ku Grabom część wsi
0280695 Lubowiec przysiółek
0280703 Mała Wieś część wsi
0280710 Wielka Wieś część wsi
0280726 Wisinki część wsi
0280732 Źródła część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś występuje u Długosza jako Złota Major wówczas własność Złotskiego herbu Półkozic, wieś posiadała łany kmiece z których dziesięcinę (w gonitwę) oddawano do kantorii w Wiślicy. Według rejestru poborowego powiatu wiślickiego z roku 1579 roku działy w Złota Major należą do Treski i Spotha. W wieku XIX istniała gmina Złota[5].

W czasie II wojny światowej po opanowaniu przez Niemców terenu II Republiki Pińczowskiej we wsi stacjonował oddział SS. Ofiarą jego padło co najmniej 160 osób z okolicy. W lesie około 2 km od wsi znajduje się pomnik z okresu PRL upamiętniający ofiary i miejsce śmierci 9 Polaków i 5 zbiegłych z niewoli jeńców radzieckich[6].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Park dworski z XIX w. Obecnie brak jest już pozostałości zabudowań folwarcznych.
  • Cmentarzysko wczesnośredniowieczne odkryte w czasie badań archeologicznych. Pochodzi prawdopodobnie z lat 991–1040.
  • Do 1992 r. znajdował się także drewniany spichlerz z 1719 r., obecnie w Muzeum Wsi Kieleckiej w Tokarni pod Kielcami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-01-06].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  4. a b GUS. Rejestr TERYT.
  5. Złota (5) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.
  6. M.i P. Pilichowie, Ponidzie. Szlaki turystyczne., Warszawa 1985, s. 113.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Władysław Burzawa, Tam, gdzie skarby zakopane w ziemi, Niedziela. Edycja kielecka 2005/8.