Złote cielę (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: Złote cielę (powieść).
Złote cielę
Золотой телёнок
Gatunek komedia
Data premiery 1968
Kraj produkcji ZSRR
Język rosyjski
Czas trwania 174 min
Reżyseria Michaił Szwejcer
Scenariusz Michaił Szwejcer
Główne role Siergiej Jurski
Leonid Kurawliow
Swietłana Starikowa
Muzyka Georgij Firtycz
Zdjęcia Siergiej Połujanow
Scenografia Abram Frejdin
Produkcja Mosfilm
Dystrybucja Mosfilm
Poprzednik Dwanaście krzeseł

Złote cielę (tyt. oryg. Золотой телёнок) – radziecki film komediowy z 1968 roku, w reżyserii Michaiła Szwejcera. Adaptacja powieści o tym samym tytule Ilji Ilfa i Jewgenija Pietrowa[1].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w 1930. Do Arbatowa przyjeżdża Ostap Bender, podając się za syna bohatera rewolucji 1905, porucznika Szmidta. Kiedy Benderowi udaje się wyłudzić pieniądze od lokalnego urzędnika pojawia się kolejny "syn porucznika Szmidta" - drobny złodziej Szura Bałaganów. Kiedy opuszczą urząd, trafia do niego trzeci "syn porucznika Szmidta" - złodziej Panikowski. Tego ostatniego wyrzucają z urzędu strażnicy.

Marzeniem Bendera jest zdobyć 500 tys. rubli, co pozwoli mu spełnić największe marzenie jego życia - wyemigrować do Rio de Janeiro. Wspólnie z Bałaganowem, Panikowskim i spotkanym kierowcą Kozlewiczem wyruszają w podróż po Związku Radzieckim, aby odszukać milionera, który odstąpi złodziejom część swojej fortuny. Po przybyciu do Czernomorska odnajdują niejakiego Korejkę, który pracuje w miejscowym urzędzie, ale wcześniej w wyniku działalności przestępczej zgromadził znaczny majątek. Korejko zakochany jest w Zosi Sinickiej, dzięki której Bender dowiaduje się, dokąd uciekł Korejko. Spotykają się przy budowie linii kolejowej, gdzie Korejko przekazuje Benderowi upragniony milion. Pieniądze nie przynoszą szczęścia ani obdarowanym przez Bendera, ani jemu samemu. Panikowski umiera, a Bałaganów zostaje schwytany w czasie próby kradzieży w tramwaju. Bender decyduje się przekraść przez granicę, ale zostaje schwytany i obrabowany przez rumuńską straż graniczną a potem wypchnięty na radziecką stronę granicy. Ze wszystkich kosztowności udaje mu się ocalić tylko order Złotego Runa.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Reżyser dubbingu: Maria Piotrowska

Głosów użyczyli:

Źródło:[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Wojewódzki Zarząd Kin, Kraków 1972, s. 136.
  2. Złote cielę, polski-dubbing.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]