Złotogłówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Złotogłówka
Peucedramus taeniatus[1]
(Du Bus de Gisignies, 1847)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina Peucedramidae[2]
Wolters, 1980
Rodzaj Peucedramus[3]
Coues, 1875
Gatunek złotogłówka
Synonimy
  • Sylvia taeniata du Bus de Gisignies, 1847[4]
Podgatunki
  • P. t. taeniatus (Du Bus, 1847)
  • P. t. arizonae Miller & Griscom, 1925
  • P. t. jaliscensis Miller & Griscom, 1925
  • P. t. giraudi Zimmer, JT, 1948
  • P. t. taeniatus (Du Bus de Gisignies, 1847)
  • P. t. micrus Miller & Griscom, 1925
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Złotogłówka (Peucedramus taeniatus) – gatunek małego ptaka z rodziny złotogłówek[6] (Peucedramidae), której jest jedynym przedstawicielem[7]. Zasiedla głównie Meksyk i północną część Ameryki Środkowej (po Nikaraguę) oraz południowo-zachodnie obrzeża Stanów Zjednoczonych (stany Arizona i Nowy Meksyk). Nie jest zagrożona. Jej zasięg występowania wynosi około 693 000 km2, a populacja dwa miliony ptaków[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Taksonem siostrzanym wobec złotogłówek są płochacze (Prunellidae)[9][10][11][12][13]. Wyróżnia się następujące podgatunki[4][7]:

  • P. taeniatus arizonae – południowo-zachodnie USA i północno-zachodni Meksyk.
  • P. taeniatus jaliscensis – północno-środkowy do środkowego Meksyk.
  • P. taeniatus giraudi – południowo-środkowy Meksyk.
  • P. taeniatus taeniatus – południowo-środkowy Meksyk do zachodniej Gwatemali.
  • P. taeniatus micrusHonduras, północny Salwador i północna Nikaragua.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z nazwą, charakterystyczną cechą samca jest złota głowa oraz pierś, żywo kontrastujące z czarnymi dziobem i maską. Samica różni się jedynie brudnożółtą głową. Poza tym obie płci nie wyróżniają się; mają szary grzbiet i ogon oraz biały spód. Na skrzydłach białe dwa paski i jedna plamka. Lotki są czarne, ale żółto obrzeżone, co sprawia efekt paskowania.

Składa 3–4 jaja w gnieździe mieszczącym się na drzewie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peucedramus taeniatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Peucedramidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-01-20]
  3. Peucedramus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2019-11-29]
  4. a b Curson, J.: Olive Warbler (Peucedramus taeniatus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-11-29].
  5. Peucedramus taeniatus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  6. Systematyka i nazwa polska za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Peucedramidae Wolters, 1980 - złotogłówki - Peucedramus (Olive Warbler). Wersja: 2019-05-02. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-29].
  7. a b Frank Gill, David Donsker (red.): Waxbills, parrotfinches, munias, whydahs, Olive Warbler, accentors, pipits (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-11-29].
  8. Olive Warbler Peucedramus taeniatus (ang.). BirdLife International. [dostęp 2010-06-16].
  9. J. G. Groth. Molecular phylogenetics of finches and sparrows: consequences of character state removal in cytochrome b sequences. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 10 (3), s. 377-390, 1998. PMID: 10051390 (ang.). 
  10. John Klicka, Kevin P. Johnson, Scott M. Lanyon. New world nine-primaried oscine relationships: Constructing a mitochondrial DNA framework. „The Auk”. 117 (2), s. 321-336, 2000 (ang.). 
  11. Tamaki Yuri, David P. Mindell. Molecular phylogenetic analysis of Fringillidae, "New World nine-primaried oscines" (Aves: Passeriformes). „Molecualar Phylogenetics and Evolution”. 23 (2), s. 229-243, 2002. DOI: 10.1016/S1055-7903(02)00012-X (ang.). 
  12. Per G.P. Ericson, Ulf S. Johansson. Phylogeny of Passerida (Aves: Passeriformes) based on nuclear and mitochondrial sequence data. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 29 (1), s. 126-138, 2003. DOI: 10.1016/S1055-7903(03)00067-8 (ang.). 
  13. Knud A. Jønsson, Jon Fjeldså. A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). „Zoologica Scripta”. 35, s. 149–186, 2006. DOI: 10.1111/j.1463-6409.2006.00221.x. ISSN 0300-3256. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]