Złoty kąt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Złoty kąt
Kąt pomiędzy kolejnymi kwiatostanami w niektórych kwiatach to złoty kąt.

Złoty kątkąt środkowy oparty na mniejszym z dwóch łuków powstałych w wyniku złotego podziału okręgu. W przybliżeniu jego miara wynosi 137,5 stopnia lub 2,399963 radianów i nie da się jej wyrazić ułamkiem zwykłym (jest liczbą niewymierną). Iloraz miary tego kąta i jego dopełnienia do kąta pełnego jest równy złotej liczbie (stąd nazwa).

Oznaczając przez obwód okręgu, przez łuk na którym oparty jest złoty kąt, a przez jako jego dopełnienie zachodzi:

Występowanie w naturze[edytuj | edytuj kod]

  • Bracia Bravais (August – fizyk i Louis – lekarz) badając rośliny zauważyli, że najczęściej występującym kątem dywergencji jest złoty kąt.
  • Pełni najważniejszą rolę w teorii ulistnienia

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]