Zabawkarstwo ludowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zabawkarstwo – dziedzina rękodzielnictwa zajmująca się wyrobem drewnianych zabawek. Zabawkarstwo nie stanowiło nigdy oddzielnego rzemiosła, a jedynie sposób dorabiania sobie przez chłopów i niekiedy całe rodziny w okresie zimowym kiedy było mniej prac na polu[1]. Taka produkcja była z reguły seryjna, to znaczy wykonywana tak samo według ściśle określonych wzorów. Zabawki były sprzedawane na targach, jarmarkach i odpustach.

Stoisko z zabawkami

Największym jarmarkiem zabawek ludowych jest krakowski Emanus odbywający się w okresie wielkanocnym[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]