Zaborze (powiat oświęcimski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°0′47″N 19°14′6″E
- błąd 39 m
WD 50°3'N, 19°17'E, 50°1'18.30"N, 19°14'26.41"E
- błąd 19529 m
Odległość 5 m
Zaborze
wieś
Ilustracja
Gimnazjum i kapliczka maryjna w północnej części Zaborza
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat oświęcimski
Gmina Oświęcim
Wysokość 250 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 2680[1]
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 32-600[2]
Tablice rejestracyjne KOS
SIMC 0064164
Położenie na mapie gminy wiejskiej Oświęcim
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Oświęcim
Zaborze
Zaborze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zaborze
Zaborze
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Zaborze
Zaborze
Położenie na mapie powiatu oświęcimskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu oświęcimskiego
Zaborze
Zaborze
Ziemia50°00′47″N 19°14′06″E/50,013056 19,235000

Zaborzewieś sołecka w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Oświęcim. Obecnie sołectwo liczy 2464 mieszkańców.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Zaborze[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0064193 Borowiec przysiółek
0064170 Jezioro część wsi
0064187 Węgielnik część wsi


Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Zaborza związana jest z historią Grojca, ponieważ powstało ono w ramach gospodarki, głównie rybnej, właścicieli Grojca. Oddzielone zalesieniem od strony Grojca uzyskało nazwę topograficzną, na potwierdzenie której w aktach miejskich Oświęcimia spotyka się określenie "Podborze". Przynależność Zaborza do Grojca potwierdzają akta parafialne.

Zaborze stanowiło więc klucz dóbr Grojeckich do II połowy XIX wieku, a pierwszymi odrębnymi ich właścicielami byli spadkobiercy Kornela Chwaliboga, którzy na początku XX wieku dobra te wraz ze stawami i dworkiem, sprzedali baronowi Janowi Czeczowi.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Zaborze w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2020-01-17] (pol.).
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]