Zając polarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zając polarny
Lepus arcticus[1]
Ross, 1819
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd zajęczaki
Rodzina zającowate
Rodzaj zając
Gatunek zając polarny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Zając polarny[3][4] (Lepus arcticus) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae), występującego w strefie tundry i tajgi. Wraz ze zmianą pory roku, przystosowuje się do środowiska. Przy pierwszych śniegach zmienia futro na białe. Jego środowiskiem naturalnym są polarne i górzyste siedliska. Kiedyś uznawano go za podgatunek bielaka, ale obecnie uważa się go za osobny gatunek.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Zając polarny występuje w tundrowych regionach Grenlandii i części Kanady położonymi najdalej na północ, jak również na Alasce. Na dalekiej północy zające są białe przez cały rok. W innych częściach, latem mają mroźny niebiesko-szary kolor, ale ogon pozostaje biały.

Rozmiar[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi średnio 40-50 cm, natomiast masa to około 5 kg.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Zając polarny żywi się głównie zdrewniałymi roślinami. Je także pąki, jagody, liście i trawę[5]. Ma doskonały węch dzięki któremu może kopać w poszukiwaniu gałązek wierzbowych poniżej śniegu.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Istnieją cztery podgatunki tego zająca:

  • Lepus arcticus arcticus
  • Lepus arcticus bangsii
  • Lepus arcticus groenlandicus
  • Lepus arcticus monstrabilis

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lepus arcticus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Murray, D. & Smith, A.T. 2008, Lepus arcticus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015-3 [dostęp 2015-09-28] (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 57. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 425, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
  5. 457 [w:] Best, Troy L. & Henry, Travis Hill, Lepus arcticus, „Mammalian Species”, 1994, s. 1–9, DOI10.2307/3504088, ISSN 00763519, OCLC 46381503, JSTOR3504088.