Zamek w Płotach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Płotach
Obiekt zabytkowy nr rej. 1605 z 4 maja 1956
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Płoty
Adres Zamkowa 2,
72-310 Płoty
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny renesans
Inwestor Dobiesław Wotuch
Kondygnacje 3
Ukończenie budowy 1277
Ważniejsze przebudowy XIV, XV w.
Zniszczono 1860
Odbudowano 1959-1967
Pierwszy właściciel Dobiesław Wotuch
Kolejni właściciele Wedlowie, Heydebrekowie, von der Ostenowie, Blucherowie
Obecny właściciel Miasto i Gmina Płoty
Położenie na mapie Płot
Mapa lokalizacyjna Płot
Zamek w Płotach
Zamek w Płotach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zamek w Płotach
Zamek w Płotach
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Zamek w Płotach
Zamek w Płotach
Położenie na mapie powiatu gryfickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gryfickiego
Zamek w Płotach
Zamek w Płotach
Położenie na mapie gminy Płoty
Mapa lokalizacyjna gminy Płoty
Zamek w Płotach
Zamek w Płotach
Ziemia53°48′02,6″N 15°15′57,3″E/53,800722 15,265917

Zamek w Płotach (także: Stary Zamek, w odróżnieniu od Nowego Zamku stojącego w sąsiedztwie) – zamek znajdujący się w Płotach (województwo zachodniopomorskie).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Detal: jeden z dwóch gryfów

Pierwsza budowla obronna w Płotach powstała w XII wieku i był to gród obronny nad Regą. W 1277 Dobiesław Wotuch (rycerz przyboczny Barnima I) wzniósł tu swoją siedzibę. Była to czterokondygnacyjna, kamienno-ceglana, czworokątna (12,7x17 metra) wieża obronna na platformie o wymiarach 28x36 metrów. Otaczała ją fosa. Od końca XIII wieku, tj. od czasu gdy zamkiem władali Wedlowie, fortyfikacje drewniane stopniowo zaczęto zamieniać murowanymi. Kolejni właściciele, Heydebrekowie, powiększyli dziedzinie do rozmiarów 28x45 metra, a następni, von der Ostenowie, podwyższyli mury do 6 metrów[1].

W 1465 kołobrzescy mieszczanie napadli i zrujnowali zamek. Von der Ostenowie odbudowali warownię, dobudowując nowy budynek o trzech kondygnacjach w południowo-wschodnim narożu. Od 1577 zamkiem władali Blucherowie, którzy dokonali przebudowy obiektu na renesansową rezydencję rodową. W końcu XVIII wieku rozebrano część południową założenia. W 1860 zamek strawił pożar i pozostawał on w ruinie do czasów powojennych[1].

W latach 1959-1967 zamek został odbudowany i przeznaczony na miejskie instytucje kultury, w tym bibliotekę (przy okazji zniszczono oryginalne malatury w pomieszczeniach[2]). Z budowli średniowiecznej do naszych czasów dochowały się tylko dolne kondygnacje wieży oraz fragment muru obwodowego z kamienia[1].

Obecnie, oprócz biblioteki, zamek mieści ośrodek pomocy społecznej[3].

Wnętrza[edytuj | edytuj kod]

Do najbardziej okazałych pomieszczeń zamku należy komnata na parterze, obecnie nazywana Salą Rycerską, o bogato zdobionych sklepieniach oraz okazałym kominku architektonicznym. Po wojnie zrekonstruowano m.in. renesansowe drzwi tego pomieszczenia. Również komnata w narożu północnym ma na wyposażeniu manierystyczny kominek architektoniczny[2].

Płyty pamiątkowe[edytuj | edytuj kod]

Na elewacji umieszczono dwie płyty pamiątkowe upamiętniające: odbudowę zamku ze środków Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy oraz 70-lecie biblioteki publicznej w Płotach (1947-2017)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]