Wersja ortograficzna: Zamek w Tulczynie

Zamek w Tulczynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Tulczynie
Państwo  Ukraina
Miejscowość Tulczyn
Typ budynku zamek
Ukończenie budowy 1624 r.
Pierwszy właściciel Adam Kalinowski,
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa konturowa obwodu winnickiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Zamek w Tulczynie”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Zamek w Tulczynie”
Ziemia48°40′48″N 28°52′12″E/48,680000 28,870000

Zamek w Tulczynie – zbudowany około 1624 r. przez Adama Kalinowskiego, starostę kamienieckiego i rotmistrza królewskiego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Właścicielem tych ziem był Walenty Aleksander Kalinowski, starosta bracławski (zginął w 16.10.1620 r.), który otrzymał je od króla Polski Zygmunta III Wazy w 1609 r.[2]. Zebrana w 1623 r. rodzina Kalinowskich dokonała podziału majątku po Stanisławie Strus i w ten sposób właścicielem miejscowości Tulczyn został Adam Kalinowski żonaty z Katarzyną Strusiówną[1]. Podczas powstania Chmielnickiego w 1648 r. zamek został zdobyty przez Kozaków pod wodzą Krzywonosa, na czele 10.000 oddziału[2]. Był on w rękach B. Chmielnickiego w latach 1651-54, kiedy to odbiły go wojska polskie[2].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Zamek założony została na planie prostokąta o bokach 75 na 90 m. Broniła go drewniana palisada oraz wał ziemny. Pod zamkiem znajdowały się podziemne korytarze, niektóre murowane i tynkowane; studnie oraz pomieszczenia. Przejść tych było 13 i rozchodziły się one w różne strony. Obecnie w miejscu gdzie stał zamek znajduje się szkoła[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Tulczyn. [dostęp 10.9.13].
  2. a b c Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII. Warszawa: 1880-1902, s. 611-13.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, Warszawa, 1880–1902, ss. 611-13.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]