Zapadlisko Minbułackie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zapadlisko Minbułackie (uzb.: Mingbuloq botigʻi; ros.: впадина Мынбулак, wpadina Mynbułak) – zapadlisko w środkowym Uzbekistanie, w wilajecie nawojskim, o głębokości sięgającej 12 m p.p.m.; jest to najgłębsza depresja Uzbekistanu[1]. Rozciąga się z północnego zachodu na południowy wschód; od północy, wschodu i południa ograniczone jest stromą krawędzią, od zachodu zaś pustynią piaszczystą. Występują sołonczaki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uzbekistan. Warunki naturalne, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2011-11-29].