Zaraza w Poznaniu (1625)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zaraza w Poznaniu (1625)
Państwo  Polska
Miejsce Poznań
Rodzaj zdarzenia nieznane morowe powietrze
Data lato 1625
Ofiary śmiertelne 12.000
brak współrzędnych

Zaraza w Poznaniu - epidemia nieznanej choroby (tzw. morowe powietrze), która miała miejsce w Poznaniu latem 1625.

Epidemia ogarnęła początkowo przedmieścia: Święty Marcin, Święty Wojciech, Śródkę, Ostrówek i Chwaliszewo, by w końcu przedostać się do wnętrza murów miejskich Poznania. Miasto uległo prawie całkowitemu wyludnieniu, gdyż większość mieszkańców, w tym wszyscy zamożniejsi, uciekli do okolicznych wsi i miasteczek. Zbiegli praktycznie wszyscy księża związani z kapitułą katedralną - pozostali tylko dwaj kapłani. Wcześniej skarbiec katedralny przeniesiono w obręb murów - do kolegiaty św. Marii Magdaleny. Oprócz choroby, na którą zmarło około 6000 osób, miasto nawiedziła klęska głodu, gdyż zerwane zostały dostawy żywności. Głód był przyczyną śmierci następnych około 6000 ludzi[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1971, s.160