Zarudce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zarudce
ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon żółkiewski
Powierzchnia 8,75 km²
Populacja 
• liczba ludności
• gęstość

730
83,09 os./km²
Nr kierunkowy +380 3252
Kod pocztowy 80355
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Zarudce
Zarudce
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zarudce
Zarudce
Ziemia49°58′19″N 23°59′34″E/49,971944 23,992778
Portal Portal Ukraina

Zarudce (ukr. Зарудці) – wieś na Ukrainie w rejonie żółkiewskim, w obwodzie lwowskim. Liczba ludności wsi wynosi około 730 mieszkańców, a jej powierzchnia to 8,75 km², co daje gęstość zaludnienia równą 83,09 os./km²[1].

W Zarudcach urodziła się polska poetka, Wanda Gizicka[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Zarudcach pochodzi z wydanego w roku 1386 dokumentu, w którym Andrzej, starosta ruski, poświadcza, że Mikołaj Słanka sprzedał Beńkowi z Żabokruk posiadłość Zarudce oraz dworzysko Przedrzymiechy za 70 kóp groszy. W 1402 Beńko z Żabokruk przekazał wieś dominikanom ze Lwowa pod warunkiem dorocznego odprawiania odpowiedniej liczby mszy za jego rodzinę. W 1559 król Zygmunt II August potwierdził przynależność miejscowości do dominikanów[3][4].

W okresie międzywojennym miejscowość stanowiła osobną gminę wiejską w II Rzeczypospolitej, a od 1934 po wprowadzeniu w życie ustawy scaleniowej weszła w skład gminy Brzuchowice[5]. W okresie II RP wieś zamieszkana była niemal wyłącznie przez Polaków[6].

Po II wojnie światowej znalazła się w granicach Ukraińskiej SRR, a w 1991 weszła w skład Ukrainy[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rada Najwyższa Ukrainy: Zarudce (ukr.). [dostęp 13 maja 2009].
  2. Portal Raciborz.com.pl: Koncert wiosenny z wieczorem autorskim Wandy Gizickiej. [dostęp 13 maja 2009].
  3. Zarudce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.
  4. Akta Grodzkie i Ziemskie: Tom II, s. 21, 44, 46. [dostęp 13 maja 2009].
  5. Dz.U. z 1934 r. nr 64, poz. 546
  6. Marian Kałuski, Polski Lwów w ...
  7. Anna Rogowska, Stanisław Stępień: Granica polsko-ukraińska w ostatnim półwieczu. [dostęp 13 maja 2009].