Zasadowy salicylan bizmutawy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zasadowy salicylan bizmutawy
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C7H5BiO4
Masa molowa 363,10 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 14882-18-9
PubChem 16682734[1]
DrugBank DB01294[2]

Zasadowy salicylan bizmutawy (farm. Bismuthum subsalicylicum, Bismuthum salicylicum basicum, Bismuthum oxybenzoicum, Bismuthi subsalicylas). Związek bizmutu trójwartościowego. Podobnie jak zasadowy azotan bizmutawy, zasadowy węglan bizmutawy, dermatol, kseroform i wiele innych połączeń bizmutowych znalazł zastosowanie w lecznictwie jako środek ściągający, przeciwzapalny, odkażający, wysuszający oraz złuszczający. Stosowany był często w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, m.in. w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, nieżytach żołądka i jelit – często w połączeniu z innymi środkami, m.in. salolem, suchym wyciągiem z pokrzyku wilczej jagody, chlorowodorkiem chelidoniny.

Dawniej używany był także jako środek przeciwkiłowy (w postaci 10% zawiesiny olejowej do wstrzyknięć domięśniowych /łac. i.m./). Obecnie związek jest rzadko stosowany w lecznictwie – w gastroenterologii i miejscowo w dermatologii (pod różnymi postaciami leku recepturowego – maści, pasty, papki, zawiesiny etc.)

PREPARATY:

  • Bismuthum subsalicylicum subst. do receptury aptecznej 100 g i 1 kg / A.C.E.F. Sp.a. Włochy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Farmakopea Polska II – 1937 r.
  • Farmakopea Polska VIII – 2008 r.
  • Pharmacopoea Hungarica VII – 1987 r. /Ph. Hg. VII – Magyar Gyógyszerkönyv/ – (Farmakopea Węgierska VII)
  • Poradnik Terapeutyczny, red. Piotr Kubikowski, wyd. II – PZWL 1969 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]