Zawadno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zawadno
Rodzaj miejscowości przysiółek wsi
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat brzeski
Gmina Lewin Brzeski
Liczba ludności (2007) 0
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 49-345 Wronów[1]
Tablice rejestracyjne OB
SIMC 0498320
Położenie na mapie gminy Lewin Brzeski
Mapa lokalizacyjna gminy Lewin Brzeski
Zawadno
Zawadno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zawadno
Zawadno
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Zawadno
Zawadno
Położenie na mapie powiatu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu brzeskiego
Zawadno
Zawadno
Ziemia50°48′23″N 17°38′38″E/50,806389 17,643889

Zawadnoprzysiółek wsi Wronów w Polsce, położony w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Lewin Brzeski[2][3], między miejscowościami Różyna i Wronów. Wchodzi w skład sołectwa Wronów.

W latach 1975–1998 przysiółek należał administracyjnie do województwa opolskiego.

Znany od XIV wieku pod nazwą Lichten.

W latach 70. XX wieku był jeszcze zamieszkany, a budynki gospodarcze wykorzystywane przez PGR we Wronowie. Obecnie w ruinach folwarku zachowana jedynie zdewastowana stodoła.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • grodzisko stożkowe – na wschód od folwarku, w widłach rzek Odra i Nysa Kłodzka;
  • stary kamienny krzyż monolitowy przy drodze do Kopania nieznanego wieku ani przyczyny fundacji. Krzyż ten nazywany jest często krzyżem pokutnym, co jednak nie ma podstaw w dowodach ani badaniach, a jest oparte jedynie na nieuprawnionym założeniu, że wszystkie stare kamienne krzyże monolitowe, o których pochodzeniu nie zachowały się żadne informacje, są krzyżami pokutnymi (pojednania)[4], chociaż w rzeczywistości powód fundacji takich krzyży może być różnoraki, tak jak każdego innego krzyża. Niestety hipoteza ta stała się na tyle popularna, że zaczęła być odbierana jako fakt i pojawiać się w lokalnych opracowaniach, informatorach czy przewodnikach jako faktyczna informacja, bez uprzedzenia, że jest to co najwyżej luźny domysł bez żadnych bezpośrednich dowodów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Arkadiusz Dobrzyniecki. Krzyże i kapliczki pokutne ziemi złotoryjskiej - historia pewnego mitu. „Pomniki Dawnego Prawa”. 11-12 (wrzesień-grudzień 2010), s. 32-37, 2010.